Raf Yorumu: ✨ (@whatoncewas)

Spoiler içeriyor Aftersun, alışık olduğumuz filmlerden çok daha farklı bir film. Bir sürü olay ya da sizi sürekli ekrana kitleyecek şeyler beklememelisiniz. Ama eğer gerçekten üzerine düşünürseniz ve analizlerini de okursanız, hissettirdikleri oldukça anlamlı olur sizin için. Yetişkin Sophie'nin, babasıyla birlikte 11…devamıAftersun, alışık olduğumuz filmlerden çok daha farklı bir film. Bir sürü olay ya da sizi sürekli ekrana kitleyecek şeyler beklememelisiniz. Ama eğer gerçekten üzerine düşünürseniz ve analizlerini de okursanız, hissettirdikleri oldukça anlamlı olur sizin için. Yetişkin Sophie'nin, babasıyla birlikte 11 yaşındayken geçirdikleri o eski tatil günlerini anımsamasını izliyoruz. Yani onun geçmişe dönüp baktığında gördüklerini, hissettiklerini dışarıdan bir göz olarak izliyoruz. Sophie'nin babasının ruhsal durumu ara ara bazı sahnelerde bize veriliyor. Bir sahnede dalış eğitmeniyle konuşması sırasında kendisinin bu yaşına kadar gelebildiğine şaşırdığını ve ek olarak kırk yaşına kadar gelebileceğinden de şüphe ettiğini söylüyor. Başka bir sahnede ise karşıdan karşıya geçerken aracın önüne atlıyor yola bakmadan, ardından korna sesi ve ekranda game over yazısı beliriyor. Yönetmenin bize vermek istediği mesaj bu sahnelerde karşımıza çıkıyor bence. Bunun gibi birkaç örnek daha var Calum'un mevcut ruh halini anlayabileceğimiz. Erken yaşta baba olmuştu, parasal sıkıntısı da vardı. (Sophie öyle belirtiyor bir sahnelerinde.) Bunlar şüphesiz onda endişe ve stres yaratıyordu. Arkası dönük bir şekilde yatağına oturup ağladığı sahnede ise kızına yazdığı bir mektubu gördük. İntihar mektubunu andırıyordu. Yönetmen kesin olarak Calum'un intihar ettiğini bize göstermese de bu sonuca çıkan birçok sebep görebiliyoruz filmde. Ancak belki de bunu kesin bir sahne ile görmeme sebebimiz bu durumun Sophie'nin hatıralarında da net olmamasından kaynaklıdır. Yetişkin Sophie hala bu olayı anlamlandırmaya çalışmakta; kafasında düşünerek, anımsamaya çalışarak. Filmde ara ara, ışıkların hızla yanıp söndüğü bir disko sahnesi karşımıza çıktı. Bu hızla yanıp sönen ışıklı sahnede, küçük Sophie babasını bulmaya çalışıyordu ve ardından da yetişkin Sophie ve babasını da görebildik. Dokunmaya çalışsa da babasına dokunamadı, ulaşamadı. Babası o sahnede görünüş olarak hala 11 yaşındaki Sophie'nin o zamanlar hatırladığı gibiydi... Buradan da babasının o zamanlarda intihar ettiğini ya da ortadan kaybolduğunu anlayabiliyoruz. Bu Sophie'nin zihninden hayali olarak gördüğümüz bir görüntüydü. Ve final sahnesinde havaalanında kızını uğurladıktan sonra bir kapıya gitti ve o yer az önce bahsettiğim o disko alanıydı. O kapıdan çıktı ve Sophie'nin hayatından da ayrılmış oldu, kızının hayallerine karıştı... Çok yerinde bir detaydı güzel düşünülmüş gerçekten. Daha üzerine konuşacak farklı önemli detaylar var ancak şimdilik aklıma gelenler bunlardı. Bu filmi ileride tekrar izlemeyi düşünüyorum. Filmin Türkiye'de geçmesi de güzel olmuş. Tatlı sahneler vardı. Yazımı bu cümleyle bitirmek istiyorum: İkimiz de aynı gökyüzünün altındayız yani bir nevi beraberiz. :')