Raf Yorumu: Fahri Can (@fhr)

fhr 9 months ago

Spoiler içeriyor “Extraordinary ”: Süper Güçler Değil, Süper Dertler Dürüst olmak gerekirse Extraordinary beni hazırlıksız yakaladı. Süper güç temalı dizilere alışkınım ama böyle taptaze, böylesine içten ve komik bir yaklaşım nadir bulunur. Hele ki bu kadar kaotik bir başrol karakteri varsa! Jen.…devamı“Extraordinary ”: Süper Güçler Değil, Süper Dertler Dürüst olmak gerekirse Extraordinary beni hazırlıksız yakaladı. Süper güç temalı dizilere alışkınım ama böyle taptaze, böylesine içten ve komik bir yaklaşım nadir bulunur. Hele ki bu kadar kaotik bir başrol karakteri varsa! Jen. Kaotik, nevrotik, çoğu zaman bencil ama bir o kadar da gerçek. Onun hâlâ süper gücünü bulamamış olması, sadece dizinin temel çatışması değil, aynı zamanda bizim, yani izleyicinin hayata dair hissettiği yetersizliklerin bir yansıması gibi. Etrafındaki herkesin özel bir yeteneği var ama o… sıradan. Ya da tam da bu yüzden olağanüstü. En yakın arkadaşı Carrie ise tam bir huzur limanı. Carrie’nin ölülerle iletişim kurabilme gücü sadece bir “özellik” değil, bence karakterinin empati yeteneğini temsil ediyor. Onun bir “aracı” olması, duygusal yükleri taşıma biçimini çok güzel yansıtıyor. Özellikle ölen eski patronuyla olan konuşmalar… hem duygusal hem trajikomik. Ve Kash! Zamanı geri alma gücüne sahip biri ama en basit kararları bile almakta zorlanıyor. Bu, modern insanın mükemmeliyetçilik yüzünden hiçbir adım atamaması gibi. Dizi burada çok zekice yazılmış bence. Süper güçlerin, karakterlerin içsel sorunlarını çözmek yerine daha da görünür kıldığı bir dünya izliyoruz. Ama en tatlı sürpriz, kesinlikle Jizzlord! Evet, bu ismi yazmak bile tuhaf hissettiriyor ama kediden insana dönüşen bu sevimli “adam”, dizinin kalbini oluşturuyor. Jen ile aralarındaki ilişki öyle doğal, öyle içgüdüsel gelişiyor ki… Son bölümlerde Jen’in onun geçmişine dair gerçekleri öğrenmesi ve yüzleşmeleri… Dizi komedi gibi başlayıp kalbini yavaşça ortaya koyuyor. Finale geldiğimizde, Jen sonunda kendi gücüne ulaşmaya çok yaklaşıyor. Ama mesele zaten o güce ulaşmak değil; mesele, “güçsüz” olduğunu sandığın halde sevilmeye, var olmaya ve kendini bulmaya hakkın olduğunu fark etmek. Ve dizinin bunu yaparken bu kadar eğlenceli, cüretkâr ve içten kalabilmesi… işte bu olağanüstü. Extraordinary, süper güç klişelerini ters yüz eden ama kalbinde çok insani bir hikâye taşıyan, bol kahkaha ve beklenmedik duygularla dolu bir deneyim. İkinci sezonu sabırsızlıkla bekliyorum. Çünkü Jen’in gücü ne olursa olsun, onun hikâyesini izlemek zaten başlı başına bir güç kaynağı.