Raf Yorumu: 🫶🏻 (@dinomel)

Spoiler içeriyor bu aralar seçtiğim bazı kadın yazarların kitaplarını okuma planı yaptım ve annie ernaux okumakla başladım. kitap, 1963 yılında fransada yaşayan ve 23 yaşında olan yazarımızın kürtajın yasak olduğu bu dönemde başından geçen yasadışı kürtaj olayını anlatıyo. "bu hikayeye bir hafta…devamıbu aralar seçtiğim bazı kadın yazarların kitaplarını okuma planı yaptım ve annie ernaux okumakla başladım. kitap, 1963 yılında fransada yaşayan ve 23 yaşında olan yazarımızın kürtajın yasak olduğu bu dönemde başından geçen yasadışı kürtaj olayını anlatıyo. "bu hikayeye bir hafta önce başladım, yazmaya devam edip edemeyeceğimden emin değildim. sadece bu konuda yazmak arzumu sınamak istiyordum. iki yıldır üzerinde çalıştığım bu kitabı yazmaya her oturuşumda sürekli içimden geçen bir arzu bu. bunun hakkında düşünmekten kendimi alamasam da karşı koymaya çabalıyordum. kendimi o arzuya kaptırmak ürkütücü geliyordu. ama bu olay hakkında hiçbir şey yapmadan ölüp gidebileceğim de geçiyordu aklımdan. asıl hata işte bu olurdu." nihayet yazacak gücü bulup yazması, ara ara ajandasına not aldığı şeyleri ekleyip evet bunlar gerçekti ve ben bunları yaşadım farkındalığı katması benim için etkileyiciydi. "yıllardır yaşadığım bu olayın etrafında dolanıp duruyorum. bir romanda bir kürtaj hikayesi okumak beni imgelerin ve düşüncelerin olmadığı sarsıcı bir nöbete sürüklüyor, sanki kelimeler anında şiddetli duygulara dönüşüyormuş gibi." "böyle bir anlatı kızgınlık veya tiksinti uyandırabilir, münasebetsizlikle suçlanabilir. her ne olursa olsun, bir şeyi yaşamış olmak, kişiye onu yazmak için ebediyen geçerli bi hak verir. ve eğer bu deneyimle kurduğum ilişkinin izini sonuna kadar sürmezsem, kadınların gerçekliğinin karartılmasına katkıda bulunmuş, yeryüzündeki erkek eğemenliğinin safında yer almış olurum." kitapta yazarın hamile olduğunu tahmin etme, kabul etmeme, sonrasında öğrenme sürecinde istenmeyen hamileliğin getirdiği psikolojik etkiyi daha çok göstermesini ister miydim belki evet ama olay da bu işte olay bunun düşünülmesinin bile önüne geçecek bi yasa ve yasanın getirdiği toplumsal yargılar. "ve her zaman olduğu gibi kürtajın yanlış olduğu için mi yasak, yoksa yasak olduğu için mi yanlış olduğunu belirlemek imkansızdı. imkanlar yasalara göre yargılanıyor, ama yasalar yargılanmıyordu." yazarın bu süreçte karşısına çıkan ve ona yardım edebileceğini düşündüğü bir erkeğin, hamile bi kadın demek ki bi şeyler yaşayabilir düşüncesiyle ona dokunmaya çalışması, doktorun üniversite öğrencisi olduğunu öğrendikten sonraki tavırları vs korkunçtu... etrafındaki kimsenin onu anlamamasını ve içten içe üstünlük kurup yargılamasını, herkesin sadece bebeğin babasının kim olduğunu öğrenme merakıyla onunla ilgilenmesini, yaşadığı yalnızlığı kendim yaşıyomuş gibi hissettim. benim için vov bi kitap değildi ama yine de etkileyiciydi diğer kitaplarını da okurum yakın zamanda(umarım)