Bazen neye uğradığını şaşarsın Sessizlik bile üstüne yürür gibi gelir Güvendiğin dağlar bir bir yok olur Bir bakarsın yapayalnız kalmışsın kendi içinin ortasında Ne bir ses ne bir yön ne de bir çare kalır İçini saran o duyguya ad veremezsin…devamıBazen neye uğradığını şaşarsın
Sessizlik bile üstüne yürür gibi gelir
Güvendiğin dağlar bir bir yok olur
Bir bakarsın yapayalnız kalmışsın kendi içinin ortasında
Ne bir ses ne bir yön ne de bir çare kalır
İçini saran o duyguya ad veremezsin
Ne acı ne öfke ne de tam olarak hüzün
Sadece susarsın çünkü konuşmak bile ağır gelir
Herkes bir şeyler söyler ama kimse seni duymaz
Kalabalığın içinde bile görünmez olursun
Bir zamanlar yanımda olanlar şimdi uzağımda dersin
İşte o an anlarsın ki en büyük yara sessizlikten gelir
Ama yine de susarsın çünkü anlatmak seni daha çok yorar bir gün bir söz bir bakış belki bir dua
İçinde sönmüş gibi olan o ışığı yeniden yakar
Ve o zaman fark edersin en karanlık anın
Aslında bir başlangıç olduğunu
Çünkü bazen neye uğradığını şaşırmak
Sana kim olduğunu nereden geldiğini ve
Aslında ne kadar güçlü olduğunu hatırlatır
