Evet, ben geldim. Yani aslında hiçbir yere gitmemiştim ama iç sesimle uzun, gereksiz ve dramatik bir sessizlik molasındaydım. Bilirsiniz, “Yazacağım!” diye başladığınız şeyleri “Acaba komik mi oldu?”, “Bu ne ya?”, "Bunu biri okusa benimle dalga geçer!" diyerek silip silip yeniden…devamıEvet, ben geldim. Yani aslında hiçbir yere gitmemiştim ama iç sesimle uzun, gereksiz ve dramatik bir sessizlik molasındaydım. Bilirsiniz, “Yazacağım!” diye başladığınız şeyleri “Acaba komik mi oldu?”, “Bu ne ya?”, "Bunu biri okusa benimle dalga geçer!" diyerek silip silip yeniden yazarsınız ya… işte o döngünün yaklaşık olarak 7 yıldır kölesiyim ve bu esaretten kurtulmak için bir adım atmak istiyorum.
Kitap yazmaya başlamıştım. Cümleler kurmuş, karakterler yaratmış, hatta arada bir "Vay be, bunu ben mi yazdım?" diye kendime bakakalmıştım. Sonra ne oldu? Bilmiyorum. Muhtemelen özgüvenim, bavulunu toplayıp “Ben biraz kendimi bulmaya gidiyorum” dedi ve dönmedi. Yazdıklarım hiçbir zaman bir bütün olmadı; kenarda köşede kalmış ufak beyin fırtınalarından ,hatta esintilerinden, ibaretti. Ama yeter! Artık iç sesimin yazdıklarımı yargılamasını kulak arkası yapmak istiyorum. Çünkü anladım ki yazmak mükemmel olmakla değil, dürüst olmakla ilgili. Ve dürüst olayım: korkuyordum. Becerememekten, dalga geçilmekten, ciddiye alınmamaktan… Yaptığım şeyin takdir görmemesinden veya iyi bir iş çıkarmış olsam bile eksik hissettirilmekten...
Bu yüzden geri döndüm. Tekrar yazıyorum. Hikâyelerime, karakterlerime, kafamın içindeki curcunaya… Hepsine yeniden kucak açıyorum. Kitap tamamlandığında sizle paylaşacağım ama bu sefer yazma sürecini de görün istiyorum. Çünkü bu bir mucize yolculuğu değil, saç baş yolduran, kahveye bağımlı, bol bol “ben ne yazıyorum ya?” iç geçirmeli bir serüven. Çünkü yazdıklarımın bir amaca yönelik olmasını istiyorum. Daha 12 yaşındayken yazdığım kitapta "Ağaç yaşken eğilir" sözünü benimseyerek çocukların kitap okumayı sevmesini istemiştim. Şimdi 7 yıl aradan sonra aynı bilinçle hayalim için tekrar çabalamak ve başarabilmek istiyorum.
Bu yazıyı hem benim için bir motivasyon olması hem de belki benimle benzer duygular yaşayan kişiler için yazıyorum. 7 yıl önce kitabıma yazdığım gibi "Hayallerinize ulaşmaktaki engel verdiğiniz kararlar ve düşünceleriniz."
(Kim bilir nereden etkilenip de yazmıştım bu sözü:)
Web yapım aşamasındadır.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
En iyi deneyim için mobil uygulamamızı indir.
Evet, ben geldim. Yani aslında hiçbir yere gitmemiştim ama iç sesimle uzun, gereksiz ve dramatik bir sessizlik molasındaydım. Bilirsiniz, “Yazacağım!” diye başladığınız şeyleri “Acaba komik mi oldu?”, “Bu ne ya?”, "Bunu biri okusa benimle dalga geçer!" diyerek silip silip yeniden…devamı
ibrakadarbra
Bu kararınızı destekliyorum efenim. Bence hiç çekinmeden rahat rahat yazın. Çok merak içindeyim kitabınız hakkında 😇✨
8m
Yanıtla
