Raf Yorumu: alizeh (@alizehh)

Geçtiğimiz günlerde İran sineması hakkında bir yazı okumuştum. Filmin bittikten sonra devam ediyor oluşu veya izleyici muğlakta bırakan sonlar Doğu sinemasını Avrupa ve Amerika sinemasından ayıran belli başlı nüanslardan biri olduğunu yazmıştı. Bir örnekle açıklayacak olursam Ashgar Farhadi filmleri böyledir.…devamıGeçtiğimiz günlerde İran sineması hakkında bir yazı okumuştum. Filmin bittikten sonra devam ediyor oluşu veya izleyici muğlakta bırakan sonlar Doğu sinemasını Avrupa ve Amerika sinemasından ayıran belli başlı nüanslardan biri olduğunu yazmıştı. Bir örnekle açıklayacak olursam Ashgar Farhadi filmleri böyledir. Film biter, senin amacın o filmi izlemekti ve izledin. Sonuç? Sonuç yok. Bu filmde onlardan bi tanesi belki de en çarpıcı örneği. Kave Neriman bir adli tıp doktorudur. Bir gün yolda kendi seyrinde ilerlerken bir aracın dikkatsizliği yüzünden bir motora çarpar. Doktor motorda bulunanlardan 8 yaşındaki Amir'i kontrol eder görünürde bir şeyi yoktur. Ertesi sabah görev yaptığı yerde bi isim okunur. Dün gece çarptığı çocuk gece hayatını kaybetmiştir. Otopsisi yapılır ancak sebep bozuk tavuk etinden kaynaklanan kandaki botulinum zehridir. Olaylarda bundan sonra başlar. "Acaba?" sorusu Kave'nin hayatını allak bullak eder. Küçük çocuğun ölümünde kendi payı var mıdır? Film boyunca Kave'nin kendi vicdan muhasebesini izliyoruz çünkü tek bir hata kelebek etkisi misali geri dönülmez başka olaylara da neden olmuştur. Aslında dedikleri gibi insanın kendi vicdanı varken cehenneme gerek yoktur. Kave'nin gözüyle baktığımızda Kave'ye, çocuğun babası Musa tek bir anlık kendine aynada baktığında Musa'ya hak veriyoruz. Hepsi nispeten hatalıdır ve son derece azap içindedir. Ben biraz da Navid Mohammadzadeh'den bahsetmek istiyorum kendisini ilk kez Abad Va Yek Roz'da seyretmiştim. Kusursuz ve son derece gerçekçi oyunculuğu onu kısa süre içinde İran'da çok önemli bi noktaya getirdi. Filmdeki bu rolüyle bir sene boyunca neredeyse tüm ödülleri topladı. Filmde öyle bir sahnesi vardı ki başımı iki elimin arasına alıp onunla birlikte ağladım. Realitenin bambaşka bir boyuta ulaştığı bir filmdi benim için. Bu kez bu filmi sadece ben bununla baş ederim diyenlere öneriyorum.