Raf Yorumu: e.h.t_3 (@e.h.t

Spoiler içeriyor “Tanrı duanı kabul etti; artık bir canavar değilsin.” Benim için 10/10 olan 2. Kore dizisi. Öncelikle bu diziyi bana öneren herkese teşekkür ederim. "Başyapıt" denme sebebini anladım. Hayatımda izlediğim en iyi dizilerden biri oldu ve favorilerime girdi. Sadece Kore dizisi…devamı“Tanrı duanı kabul etti; artık bir canavar değilsin.” Benim için 10/10 olan 2. Kore dizisi. Öncelikle bu diziyi bana öneren herkese teşekkür ederim. "Başyapıt" denme sebebini anladım. Hayatımda izlediğim en iyi dizilerden biri oldu ve favorilerime girdi. Sadece Kore dizisi olarak değil, genel olarak çok sevdim. Hatta öyle ki, bu diziyi defalarca tekrar tekrar izlemek isterim… Ama biliyorum ki asla aynı etkiyi yaratmayacak. Tek diyebileceğim: Hafızam silinirse, ilk işim bu diziyi tekrar izlemek olsun. Kaç tane dizi için bu cümleyi kurdum bilmiyorum. Çoğunlukla "İyi ki şimdi izlemişim, yoksa daha önce izlesem bu kadar beğenmezdim." falan diyorum. Ama bu öyle bir dizi ki, belki ilk defa dedim ki: "Keşke daha önce izleseymişim. Neden daha önce izlemedim?" Ertelemeyin. Ne yapıyorsanız bırakın ve sadece izleyin. Yarım bırakanlar varmış, siz de devam edin. 10. bölümden sonra dizi bambaşka bir şeye evriliyor. Özellikle 14. bölümden finale kadar olan kısım… Hayatımda bu kadar ters köşe olan, bu kadar sağlam senaryoya sahip bir dizi izlemedim. Polisiye evrenine yeni geçtim. Bu 3. dizim ama en gerçekçi olanı buydu. Özellikle en son Good Boy izledim. Evet, çok sevdim ama ona polisiye diyemiyorum. Bu diziden sonra komedi gibi geldi. Kimi zaman güldüm, kimi zaman ağladım. Kimi zaman ağzım açık izledim. Tüylerim diken diken oldu. O kadar çok şok üstüne şok yaşanıyor ki, hangisine şaşıracağımı şaşırdım. 😅 Şimdiye kadar yazdığım en uzun yorum olacak gibi. Fazlasıyla hak ediyor. En sevdiğim karakter dedektif oldu, olmazsa olmaz biriydi. Onun dışında çoğu karakteri sevdim. Kadro çok güçlüydü. Diyecek o kadar çok şey var ki… E tabii buraya kadar spoilersız yazdım. Buradan sonrası: SPOİLER SPOİLER SPOİLER SPOİLER . . . . . Hangisine üzüleyim ? Dedektifi çok seviyorum. Sanki o gün orada kalmış ve her şeyi o geceye gömmüş gibiydi. Bütün duygularını, çocukluğunu… Her şeyini. Sanki bir daha çocuk olamamış gibi. Ve en kötüsü de, acısı hiç bitmedi. Annesi, babası öldü; yetmedi, abisi öldü. Hem de hiç onu sevdiğini söyleyemeden... Tek avuntum, onun için yaptığı yemeği yiyebilmiş olması. Neler yaşadı... Keşke mutlu olduğunu görebilseydik. En sonunda Jung Ba Reum’un kim olduğunu öğrenince yıkıldı. Adam nasıl ağladı, nasıl! Sanki o geceki çocuk ağlıyordu… Sadece sarılmak istedim resmen çocuk gibi ağladı. Gelelim Jung Ba Reum’a... Sürekli ters köşe oldu. Psikopat genin öbürü ama iyi olanı o gibiydi. Kötü olanı Seong Yo Han gibiydi. Tam tersi olduğunu öğrendik. İzleyiciyi nasıl manipüle edebilirsiniz? Bu nasıl bir dizi! Jung Ba Reum, sana üzüldüm ama… Sonradan masum bebeğim Seong Yo Han’ın beyni sayesinde de olsa, iyi bir insan oldun. Ama yine de hak ettin her şeyi. Yine de ağlattın... “Göze göz, dişe diş” bir işe yaradı. Babanı, kelle avcısını o şekilde öldürmen tam da senin yapabileceğin bir şeydi. Gelelim... Masumiyet bir insan olsaydı, o olurdu diyebileceğim Seong Yo Han’a. Beni mahvettin. Senden nefret etmemle başladığım bu diziyi, sen hariç herkesten nefret ederek bitirdim. Herkesin eli kana bulandı. Ama sen tertemiz kaldın. Kimse sana inanmadı. Yalnızdın sen, yalnız öldün. Kimsesiz gibi... Sırf katil çocuğu sanıldığın için zorbalığa uğradın. Kimse seninle arkadaş olmadı. Sana diyeceğim o kadar çok şey var ki… Sen bunu hak etmedin. Bu dizide hiçbir şeyi hak etmeyen tek kişisin. Hayatta da böyle değil mi zaten? Hep hak etmeyenler acı çekiyor. Suçsuz yere suçlanan, suçlular dünyası bu dünya... Gerçek suçlular aramızda. Dizide herkesin eli kana bulandı. Sonunda kimse masum değil artık. Tek masum olana da kıydılar zaten. Jung Ba Reum, normal doğmuş olsaydın kimse acı çekmezdi. Herkesin hayatını kararttın. Umarım bir sonraki hayatında normal bir insan olarak doğarsın...