Raf Yorumu: iskender. (@aziskender)

İyi geceler sayın dinleyenler. Bu bir dertleşme postudur.. Kendimi burda rahat ifade ediyorum çünkü kimse beni tanımıyor. Bu yüzden içimden gelenleri söylemekte hiçte sorun yaşamıyorum. Asıl büyük sorunun anlatacak o kadar şeyin varken, Anlayabilecek kimsenin olmaması. Yada bazı şeyleri anlatmak…devamıİyi geceler sayın dinleyenler. Bu bir dertleşme postudur.. Kendimi burda rahat ifade ediyorum çünkü kimse beni tanımıyor. Bu yüzden içimden gelenleri söylemekte hiçte sorun yaşamıyorum. Asıl büyük sorunun anlatacak o kadar şeyin varken, Anlayabilecek kimsenin olmaması. Yada bazı şeyleri anlatmak isteyipte anlatamamın çaresizliği.. Neyse 28 yaşındayım. Uzun zamandır en son ne zaman oldu hatırlamıyorum bile. Bu yaşta ağladım arkadaşlar. Tamam sinirden ağladığımız gözyaşı döktüğümüz zamanlar oldu. Mesela bencifa 2013 teki maç. Yada ne bilim geçen sene rangers maçı. Ama bu yaşta bir film yüzünden ağlanmaz ki be birader. Evet itiraf ediyorum bu yaşta ağladım. Hemde ağladığımı göstermemek için evdekilere dışarı çıktım. Uzun zamandır sürekli karşıma çıkıyordu bu film. Ama bir türlü nasip olmadı izlemek. Dedim ki izleyeyim bari ne olacak. Boğazına yumruk gibi geliyor film. Babasızlığın verdiği o çaresizliğin ne olduğunu anlatıyor ama nasıl anlatıyor bide izlerken gör. Benim babam çok kötü bir insan ya. Ben hatırlıyorum küçükken annemi kaç defa dövmüştür gözümün önünde belki saymadım. Çocuğum daha içinde bir kin birikiyor ama bir taraftanda sabahları işe giderken nasıl mücadele verdiğine şahit oluyorsun seni okutmak için. Okumadık o ayrı ama kin ve anlamsız bir merhamet arasında gidip geliyorsun. Şimdi gözlerinin önünde yaşlandığını görünce o kin hala kalıyor ama merhamette kalıyor. Babasızlığı eminim yaşayanlar vardır hayatında. Ama varken babasızlığı yaşamak daha zor emin olun. Çünkü var olduğunu biliyorsun. Ama yok. Kaç yaşında olursan ol insan istiyor ya bir kere başını okşasın. Desin ya oğlum paran varmı. Yada desin ya bir derdin varmı sıkıntın varmı. İşte bu sevgisizlik inan olmamasından daha iyidir belkide bilmiyorum. Şimdi ne zaman eve geldiğini görsem hep bir köşede kimseyle konuşmuyor. Bakıyorum küçüklüğüm aklıma geliyor. Şimdi bakıyorum başka bir durum. İşte belkide bu yaşta bu yüzden ağladım bu filme. Özellikle son sahnede açaydım kollarımı gitme diyeydim sahnesi varya. Bak ya hala aklımda. Özellikle ona bir oda ver dediği sahne. Ulan çağan Irmak sana ne diyeyim.