İçeriğe geç
Yabancı sayfasını açYabancıAlbert CamusKitap · 1981
168 gönderi

Albert Camus’un absürdizm felsefesini edebiyata aktardığı bir eser. 🪄 Kitap; toplumsal normlara, duygusal beklentilere ve ahlaki kalıplara kayıtsız kalan, hayata ‘yabancı’ olan Meursault’un annesinin ölümü ile başlıyor. Ki nitekim bu başlangıç da her şeyin sonu oluyor. Günlük yaşamı, Marie ile ilişkisi, Raymond ile dostluğu, Arap’ı öldürmesi… Tüm bu olaylarda kayıtsız, soğuk, nötr olan Meursault’un; aynı zamanda içsel sorgulamalarla hayat, ölüm ve anlam üzerine derin düşünceleri kitapla bağ kurmanızı sağlar. Tabii aynı zamanda kimi okuyucu da bu kadar kayıtsızlığa sinirlenir. 😵‍💫 Zaten absürd felsefede de; insanın varoluşu ve dünyanın anlamsızlığı ile bu anlamsızlığı kabul eden insan, var olur. Tıpkı Meursault gibi. ‘Kabahat benim değil, diyecek oldum ama, bu sözü daha önce patrona da söylediğimi düşünerek, vazgeçtim. Zaten hiçbir anlamı yoktu bunun. İnsan ne de olsa daima biraz kabahatlidir’. ‘Acaipsin sen, ama seni bunun için seviyorum herhalde. Fakat günün birinde senden belki aynı nedenle nefret de ederim.’ ‘O zaman hareketsiz vücuda dört el ateş ettim, kurşunlar birbiri peşisıra bu vücuda gömüldü. Bu, felaketin kapısına vurduğum dört sert darbe gibiydi.’ ‘Tanrının affetmeyeceği hiçbir günahkar yoktur, ama bunun için insan pişmanlık duymalı, ruhun boş ve her şeyi kabulle hazır bir çocuk haline gelmelidir.’ ‘Yani, bu işin benim dışımda görülür gibi bir hali vardı. Her şey, ben karıştırılmasızın olup bitiyordu. Kaderim, bana bana fikir sorulmadan tayin olunmaktaydı.’ ‘Tabii umut, koşup giderken bir sokağın köşesinde, bir rastlantı kurşunuyla vurulup ölmekti.’

Yükleniyor…

Ne izledin, ne okudun? Herkese anlat.

E-posta ile Devam Et