Raf Yorumu: Emre étoile suprême (@kral_king

Spoiler içeriyor Afişe bakarsak efsane bir film geliyor diyecekken uygulamada birçok noktada sınıfta kalıyor. En büyük sorunlardan biri, Sonny(brad) karakterinin izleyici ile arasına köprü kuramaması. Canlandırdığı yaşlı yarışçı, özgür ruhlu, kural tanımaz ve kendi yolunda ilerleyen biri gibi gösterilmek istenmiş. Ancak karakterin…devamıAfişe bakarsak efsane bir film geliyor diyecekken uygulamada birçok noktada sınıfta kalıyor. En büyük sorunlardan biri, Sonny(brad) karakterinin izleyici ile arasına köprü kuramaması. Canlandırdığı yaşlı yarışçı, özgür ruhlu, kural tanımaz ve kendi yolunda ilerleyen biri gibi gösterilmek istenmiş. Ancak karakterin hayatındaki yalnızlık, başarısızlık ve insani bağlardan kopukluk, seyirciye samimiyet yerine mesafe hissettiriyor. Oyuncunun karizmatik ama egoist tavırları da bu mesafeyi daha da artırıyor. Böylece karakter, izleyicinin kendinden parça bulabileceği bir figür olmaktan çok, uzak ve soğuk bir portreye dönüşüyor. Diğer yandan (joshua) genç yarışçıyı canlandıran oyuncu da inandırıcılık sorunu yaşatıyor, zaten tanınmamış bir isim olmasının yanında, rolüne kattığı enerji ve derinlik de yetersiz kalıyor. Bu eksiklik, özellikle pist sahnelerinde iki karakterin “gerçekten yarış pilotu” olduklarına dair ikna ediciliği zedeliyor. Teknik bilgi eksikliği ve karakterlerin sorun çözme becerilerinin zayıf yansıtılması, filmin motor sporları atmosferini yüzeysel bir noktada bırakıyor. Filmin en kritik zaafı ise dramatik yoğunlukta. Özellikle finaldeki kutlama seremonisi, bu eksikliği en net şekilde ortaya koyuyor. Yıllar sonra yeniden bir araya gelen iki eski dostun, şampiyonluk anında birbirlerine “Biz en iyisiyiz” demesi, kâğıt üzerinde çok güçlü bir sahne olabilecek potansiyele sahipken; sahnedeki duygusal boşluk izleyiciye hiçbir şey hissettirmiyor. O an gözlerimizin dolması, büyük bir coşkuyla karakterlerin başarısını paylaşmamız gerekirken, yetersiz senaryo, yüzeysel karakter yazımı ve oyunculuk performansları nedeniyle final sıradan bir mutluluk anına dönüşüyor. Genel olarak bakıldığında, film kötü değil; hatta türün meraklıları için ortalamanın biraz üzerinde sayılabilir. Ancak güçlü bir senaryo, daha derin karakter yazımı ve etkili oyunculuk performanslarıyla çok daha çarpıcı bir yapım olabilecekken, potansiyelini gerçekleştiremeyen bir iş olarak kalıyor. Ve unutulmaması gereken bir şey daha brad pitt en ünlü, en yakışıklı, en popüler, en çok kazanan oyuncu olabilir ama hiç bir zaman en iyisi olamaz hatta ilk 5 e bile giremez. Bunu bu filimde bir kez daha hatırlatıyor.