Raf Yorumu: melike (@karanfilkiz)

Jeanne Dielman, 23 Commerce Quay, 1080 Brussels

bu filme de gönderi yazmak istiyorum çünkü 3 saat diyince göz korkutanlardan. en son izlediğim film de 3 saatti ama daha aksiyonlu olduğu için izlemesi yormamıştı. itiraf edeyim, ben bu filmi 1.25 ya da 1.5 hızda falan izledim. sıkılarak izleyip…devamıbu filme de gönderi yazmak istiyorum çünkü 3 saat diyince göz korkutanlardan. en son izlediğim film de 3 saatti ama daha aksiyonlu olduğu için izlemesi yormamıştı. itiraf edeyim, ben bu filmi 1.25 ya da 1.5 hızda falan izledim. sıkılarak izleyip kafamın başka yerlere dalmasındansa hızlandırıp her şeyi görmeye çalışmayı seviyorum. filmi harcıyorum gibi görünse de zaman sınırlı, ilgimi çekti ve izlememektense hızlı izlerim, istediğimde normal hızda izlerim anlamadığım yere neyi kaçırdım diyerek tekrae dönerim falan. diğer gönderilere baktığımda o kırılma noktasından hiç bahsetmemişler. yazma sebebim bu aslında. bize hayatının en küçük detaylarını gösterdiler ki kopuş nasıl gerçekleşti görelim diye. eğer sıkılarak izlerseniz bunu gözden kaçırabilirsiniz, bu yüzden uzattım yukarıda bu mevzuyu. her gün aynı şeyleri yapıyor gibi görünüyor ama biz zaten filmi izlemeye başladığımızda hayatında yeni bir şey olmuştu. akrabasından mektup gelmişti, orada kendiyle yüzleşecek bişiler vardı falan. fena spoiler sonunu izledikten sonra karakterin ne kadar sınırda olduğunu ancak görebiliyoruz. o zaman günlük hayatındaki küçük sapmalar anlam kazanıyo. sadece br kadının gündelik yaşamı değil bu, hayatını "kontrol" üzerine kurmuş bir kadının değişime zorlanması. o değişim yavaş yavaş içinde büyüyordu zaten, ama beklenmedik bir şey altüst etti. yaşadığı ilişkilere anlam yüklemiyor, iş olarak bakıyordu. buna farklı bir boyut eklenince ne yapacağını şaşırdı bütün kontrolü kaybetti. bu güvenlik hissinin de yok olması demek. tekrar kontrolü eline alması lazım ama bunu nasıl yapacak? bi süre devam etmeye çalışıyor rutinine, ama gerginliği, telaşı giderek artıyor. bunu dalgınlıklarından falan da görebiliyoruz. küçük bişiler sinirini bozuyor ama o kendini baskılıyor, duygularını hiç yansıtan biri değildi zaten. sonra tabii dışavurum yaşanıyor ve biz şok. eheh.