Raf Yorumu: esra (@crowthera)

🪾Han Kang – Vejetaryen Rüyalar başlamadan önce Yeong-hye ve kocasının hayatları gayet sıradandı. Evliliğin tekdüzeliğinde normal bir yaşam sürerlerken, Yongh-hye rüyalar görmeye başladı ve vejetaryen olmaya karar verdi. Evdeki tüm etleri bir torbaya doldurdu. Kalamarları. Yumurtaları. O hafta kocası, iş…devamı🪾Han Kang – Vejetaryen Rüyalar başlamadan önce Yeong-hye ve kocasının hayatları gayet sıradandı. Evliliğin tekdüzeliğinde normal bir yaşam sürerlerken, Yongh-hye rüyalar görmeye başladı ve vejetaryen olmaya karar verdi. Evdeki tüm etleri bir torbaya doldurdu. Kalamarları. Yumurtaları. O hafta kocası, iş yerine ilk kez ütüsüz bir gömlekle gitti. Bu, korkunç değişimin başlangıcıydı. Han Kang’ın Vejetaryen kitabı üç bölümden oluşan, ağır ama etkileyici bir anlatıma sahip bir eser. Benim için bu kitap, her bölümünde farklı bir duygu uyandırdı; ilk bölümde öfke, ikinci bölümde rahatsızlık, üçüncü bölümde ise hüzün ve etkilenme. Birinci bölüm de en çok dikkatimi çeken şey, Yeong-hye’nin kocasının benmerkezci tavrı oldu. Kadının et yemeyi bırakmasını bile kendi çıkarlarıyla ölçmesi, bunun için ailesini arayıp şikayet etmesi, annesinin ise kızına destek olmak yerine damadına karşı gelme üzerinden yaklaşması beni çok öfkelendirdi. Burada ataerkil düzenin hâlâ çok güçlü olduğunu ve kadınların da bu baskıyı kabullenmek zorunda bırakıldığını görmek sinir bozucuydu. İkinci bölüm ise rahatsız ediciliği en üst noktaya taşıdı. Bu kez ablanın kocasının gözünden okuyoruz ve o da çıkarcı, sapık bir karakter olarak karşımıza çıkıyor. Kendi sanat anlayışı uğruna, ruh sağlığı zaten yerinde olmayan Yeong-hye ile ilişkiye girmesi ve sonuçlarını görmezden gelmesi beni ben ne okuyorum diye sorgulamaya itti. Kitabın en zorlayıcı kısmı kesinlikle bu bölümdü. Üçüncü bölüm de ise ablanın gözünden olaylara bakıyoruz. Ablası, çocukluktan kalan travmaların kardeşini yavaş yavaş delirttiğini fark ediyor ve onu hayatta tutmaya çalışıyor. Bu bölüm, kitabın en duygusal ve en insani tarafıydı. Okurken üzüldüm çünkü Yeong-hye’nin sessiz çığlığı artık tamamen duyuluyordu. Genel olarak kitap, toplumsal baskıyı, bireysel özgürlüğün kısıtlanmasını ve bunun sonucunda psikolojik çöküşe sürüklenişi çok çarpıcı bir dille anlatıyor. Ben okurken sürekli rahatsız oldum ama bunun kasıtlı bir tercih olduğunu da gördüm. Zaten aldığı ödül, bu anlatım gücünden geliyor. Ama şunu da söylemeliyim; kitap beni çok düşündürdü, etkiledi ama çok sevdiğim de söylenemez. Çünkü bıraktığı duygular çoğu zaman öfke ve rahatsızlıktı. Yine de edebi gücü ve anlattıklarıyla değişik bir okuma deneyimi oldu.