Raf Yorumu: Oscar (@oscarkedi)

Herkese merhabalar, bugünkü şarkımız Fairuz’dan geliyor. Aslında şarkı son dönemde bir rap şarkısının beatinde sample olarak kullanıldı ve popüleritesini epeyce arttırdı. Mutlaka sosyal medya çukurunda denk gelmişsinizdir ama beni her dinlediğimde uzaklara götürüyor. Fairuz’un o berrak sesi ve Rahbani kardeşlerin…devamıHerkese merhabalar, bugünkü şarkımız Fairuz’dan geliyor. Aslında şarkı son dönemde bir rap şarkısının beatinde sample olarak kullanıldı ve popüleritesini epeyce arttırdı. Mutlaka sosyal medya çukurunda denk gelmişsinizdir ama beni her dinlediğimde uzaklara götürüyor. Fairuz’un o berrak sesi ve Rahbani kardeşlerin o muhteşem besteciliği birleşiyor ve içinden çıkılması çok zor anlar yaşatıyor. Bugün mesele şarkının kendisinden ziyade biraz hikayesi. Hikayesi şöyle: Şair Talal Haidar, Lübnan–Filistin sınırındaki ormana bakan balkonunda sabah kahvesini yudumlarken her gün düzenli olarak ormana girip akşam dönen üç genç fark eder ve zamanla onlarla selamlaşır hale gelir. Bir gün bu üç genç ormandan çıkmaz; Haidar bir süre endişeyle bekler ve ertesi gün gazetedeki manşetten onların İsrail’e karşı düzenlenen bir eylemde şehit düştüğünü, aslında işgal altındaki Filistin’de direnişçi olduklarını ve saldırıyı gerçekleştiren fedailerden biri olduklarını öğrenir. Bu olayın ardından Haidar, duyduğu kayıp ve yalnızlık duygusunu bir şiire dönüştürür; söz konusu şiir “Wahdon” şarkısına ilham kaynağı olur ve şairin yüreğinden süzülen bu dizeler, daha sonra Fairuz’un sesi ve Ziad Rahbani’nin bestesiyle ölümsüzleşir. Evet yukarda da yazıldığı üzere şarkımız Wahdon. Bulabildiğim kadarıyla çevirisini aşağıya bırakıyorum. Keyifli dinlemeler. Yalnız Yalnız kalırlar, mürver çiçeği gibi, Yalnız onlar zamanın yapraklarını koparır, Ormanı kapatırlar, yağmur gibi kalırlar, Kapımı çalarlar, kapımı çalarlar. Ey zaman, ey bu duvarların üstünde biten ot, Gece çiçeklerini defterime ışık eyledim. Güvercin kulesi surlarla çevrili ve yüksek, Güvercinler uçup gitti, ben tek başıma kaldım, tek başıma. Ey karı bekleyenler, artık geri dönmeyeceksiniz, Yağmurda onlara bağırdım, belki kurt ulur da duyarlar diye. Yalnız kalırlar, o eski bulut gibi, Yalnız yüzleri ve yolun karanlığı kalır, Ormanı aşarlar, ellerinde yağmur gibi, Ağlayışı çalarlar ve onlar kapımda. Ey zaman, ömrümden beri şu duvarlardaki ot, Ağaçlar büyümeden önce, dallar yükselmeden önce, Fenerler yaktım, dostlarımı bekledim, Geçip gittiler, kapımda tek başıma kaldım. Ey gidenler, karla birlikte artık dönmeyeceksiniz, Yağmurda onlara bağırdım, belki kurt ulur da duyarlar diye.