Raf Yorumu: Cansever (@cansever)

Spoiler içeriyor Bu nasıl film? Vicdanınız mı yok? Karakterlerin konuşmasına gerek yoktu resmen. Birbirlerine bakışları, ellerinin mesafesi, çekingenlikleri,gülüşleri... Bunlar yeterince konuşuyordu. Küçük detaylar büyüktü. Adamın saf sevgisi.. Off, kadının yanında en azından onu seven biri var ama onun kimsesi yok. Nora'nın kariyerine…devamıBu nasıl film? Vicdanınız mı yok? Karakterlerin konuşmasına gerek yoktu resmen. Birbirlerine bakışları, ellerinin mesafesi, çekingenlikleri,gülüşleri... Bunlar yeterince konuşuyordu. Küçük detaylar büyüktü. Adamın saf sevgisi.. Off, kadının yanında en azından onu seven biri var ama onun kimsesi yok. Nora'nın kariyerine odaklanmak istediğini anladım, elbette ki çok önemli hele ki bir kadın için. Ama abla öyle seven bir insan bırakılır mı be? Hayatında senin için her şeyi yapabilecek biri varsa onu bırakmamalı bence. Bilmiyorum bence hayatta hiçbir şey sizi gerçekten seven ve anlayan insanların olması kadar değerli değil. Kadının hislerinden korktuğu çok belliydi ama gerçekten dediği gibi bir süre ara verdikten sonra konuşsalar olmuyor muydu? Neyden kaçıyordun tam olarak dedirtti bana. " Gözlerini parlatan şey için savaşmamak ne büyük korkaklık." sözü bana Nora'yı hatırlatacak bundan böyle. Çocukluklarından bu yana ilk defa konuştukları zaman veda ettikleri sırada kadının olayı basitleştirme çabası beni aşırı rahatsız etti. " Göz açıp kapayana dek geçer. " demesi mesela. Adam seni bulmak için çabalamış, seni seviyor. Bu kadar basit mi sanıyorsun unutmayı? Hae'nin kız arkadaşıyla ayrılıklarından bahsederken " Düşünmeye ihtiyacımız vardı. " derken Nora'dan bahsettiğini hepimiz biliyoruz değil mi? Aralarındaki uyum ve bunun harcanması beni bitirdi. Kadından eşini bırakmasını beklemedim elbette ama böyle de olmamalıydı bilmiyorum... Ama sanırım hayatta her zaman her şeyin istediğimiz gibi gitmediğini anlamamız için böyle olmalıydı tam olarak. Hae,taksiye binip gittikten sonra Nora gibi buruk hissettim. " Arthur için sen kalan insansın. " En çok bu cümle dokundu bana. Nora'ya gelen hep o oldu. Nora'nın eşini dışlayıp Hae Sung'la kendi aralarında konuşmaları... İliklerime kadar o dışlanmışlığı, fazlalık hissini hissettim. Harbi adammış Arthur, karısına kendi içinde verdiği mücadeleyi yansıtmadı. Onu cidden seviyor ama bir yandan da üçüncü kişi olduğunu biliyor. Ömrü boyunca bu histen kurtulabileceğini pek sanmıyorum. " Sanki içinde benim asla giremeyeceğim kocaman bir yer varmış gibi hissediyorum. " Tam olarak bahsettiği o yerde başkasının olduğunu gayet iyi biliyordu ama karısını kaybetme korkusu daha ağır bastığı için ses etmedi. Çaresiz hâldeydi. Ne kadar itiraz ederse etsin Nora, Hae'yle birbirleri için yaratıldıklarının farkındaydı. Çocukluk aşkı olan insanlara çok özeniyorum. Başta söylenen o söz " Bir şeyi geride bıraktığın zaman başka bir şey kazanırsın. " Sanırım Nora çocukluk aşkını bırakarak kocasını kazandı. İyi bir son muydu bilmiyorum ama bok gibi hissettirdiği kesin.