Raf Yorumu: Oscar (@oscarkedi)

Herkese merhabalar, bugünün şarkısı Leonard Cohen’den geliyor. Leonard Cohen (1934–2016), Kanadalı şair, romancı ve şarkıcıdır. Kariyerine edebiyatla başlayıp şiirsel diliyle müziğe yönelmiştir. Derin sesi, felsefi yaklaşımı ve melankolik üslubuyla tanınır. Eserlerinde aşk, inanç, ölüm ve insan ruhunun kırılganlığı öne çıkar.…devamıHerkese merhabalar, bugünün şarkısı Leonard Cohen’den geliyor. Leonard Cohen (1934–2016), Kanadalı şair, romancı ve şarkıcıdır. Kariyerine edebiyatla başlayıp şiirsel diliyle müziğe yönelmiştir. Derin sesi, felsefi yaklaşımı ve melankolik üslubuyla tanınır. Eserlerinde aşk, inanç, ölüm ve insan ruhunun kırılganlığı öne çıkar. “Famous Blue Raincoat”, Leonard Cohen’in 1971’de yayımlanan Songs of Love and Hate albümünde yer alan, mektup biçiminde yazılmış hüzünlü bir şarkıdır. Cohen, şarkıda bir dostuna ya da rakibine hitap eder; aşk üçgeni, ihanet, bağlılık ve kırgınlık temalarını işler. Yağmurluk, geçmişin izlerini ve duygusal yükleri simgeler. Şarkı, hem itiraf hem de affediş duygusunu barındıran, kişisel ve evrensel bir melankoli anlatısıdır. Anlayacağınız üzere bugünün şarkısı Famous Blue Raincoat. Bu şarkının mükemmelliğinin yanı sıra dramatik bir hikayesi var. Yukarda bahsedildiği gibi hikaye Cohen’in karısıyla kendini aldatan dostuna yazdığı bir mektup şeklindedir. Ben Marrisa Nadler’in yorumunu da çok beğenirim size Cohen abimizden sonra Marrisa ablamızdan da dinlemenizi tavsiye ederim. Sözlerini bulabildiğim kadarıyla aşağıya ekliyorum. Keyifli dinlemeler dilerim. Sabahın dördü, Aralık’ın sonu Sana şimdi yazıyorum, iyi misin diye New York soğuk ama yaşadığım yeri seviyorum Clinton Street’te akşam boyunca müzik var Duydum ki çölde küçük bir ev yapıyormuşsun Artık hiçbir şey için yaşamıyorsun, umarım bir tür kayıt tutuyorsundur Evet, Jane geldi, saçından bir tutamla Onu sen vermişsin, O gece “arınmayı” planladığında Hiç arındın mı? Ah, seni en son gördüğümüzde çok daha yaşlı görünüyordun Meşhur mavi yağmurluğun omzundan yırtıktı Her treni karşılamak için istasyona gitmişsin Ama “Lili Marlene”siz dönmüştün eve Ve kadınıma hayatından bir parça verdin Ve o geri döndüğünde kimsenin karısı değildi Seni orada görüyorum, dişlerinin arasında bir gül Bir başka sıska çingene hırsız Jane’in uyandığını görüyorum Selamlarını gönderiyor Ve sana ne diyebilirim, kardeşim, katilim Ne söyleyebilirim ki? Sanırım seni özlüyorum, sanırım seni affediyorum Sanırım yoluma çıkmana memnunum Eğer buradan geçersen, Jane için ya da benim için Bil ki düşmanın uyuyor ve kadını artık özgür Evet ve teşekkürler, onun gözlerinden aldığın dert için Onun orada kalacağını sanmıştım, bu yüzden hiç denemedim Ve Jane geldi, saçından bir tutamla Onu sen vermişsin O gece “arınmayı” planladığında