Raf Yorumu: rastgele (@rastgele)

Eğer bu kitaba inceleme yapmayacak olsaydım kendimi çok eksik hissederdim. O yüzden kitabı bitirdim ve soluğu burada aldım (aslında bir kaç soluk sonrasında geldim). KYK yurdu yada herhangi bir yurt kullanan insanlardan özel olarak ricam reels gibi zorunlu olmayan şeyleri…devamıEğer bu kitaba inceleme yapmayacak olsaydım kendimi çok eksik hissederdim. O yüzden kitabı bitirdim ve soluğu burada aldım (aslında bir kaç soluk sonrasında geldim). KYK yurdu yada herhangi bir yurt kullanan insanlardan özel olarak ricam reels gibi zorunlu olmayan şeyleri izlemek için yanlarında kulaklık bulundurmaları. Kitap çok uzun süredir elimdeydi sanırım bir yılı geçmiştir. Sınava hazırlandığım için kitabı çok değerli arkadaşıma emanet etmiştim ve bu süre zarfında o okumuştu. Yurda yerleşmeden önce kitabı okumak ve kitabı evde bırakmak gibi bir düşüncem vardı ama bitiremediğim için bana eşlik etti ve toplam bir buçuk hafta gibi bir sürede kendisini bitirdim. Donna Tartt Türkiye'de en çok gizli tarih kitabı ile tanınıyor ama sanırım aslında bu kitap ile üne kavuştu, o kadar ki kitabın filmi bile var. Ne zaman izlerim emin değilim. Gizli tarihten dolayı kalemine aşinalığım vardı ve bu kitabıda kitaplığımda bulundurmak istiyordum. Ama bence kalemi değişmişti. Nedense bu kitap daha çok hoşuma gitti. Kitapta küçük bir çocuğun hayat hikayesini, günlüğünü okuyoruz. Bazen yaptığı şeylere kızıyor bazen şefkat duygusuyla dolup taşıyoruz. İlk olarak söylemek istediğim uyuşturucu gerçekten ama gerçekten çok kötü bir şeymiş. Evimizin yan tarafında illegal olarak satıldığını biliyorum ve uzaktan tanıdığım birisinin ise bağımlı olduğunu biliyorum. Böyle şeylere hevesi olmayan, bunları bir çıkış yolu olarak görmeyen birisiyim ben ama kullananların nasıl bir ruh hali içinde olduklarını da az çok anlıyorum. Umarım bu maddelerin ticareti bir an önce son bulur. Karakterlerin hepsini az çok sevdim (ana karakterler) en sevdiğim kesinlikle Hobie'di. Eğer bir evde doğma şansım olsaydı onun evi gibi sanat tarih ve değerli antika eşyalar ile dolu bir evde doğmak isterdim. Sanat tarihini severim özellikle bir ara tablolar hakkında videolar izlemeye bayılıyordum. Küçük ayrıntılara derin hayat hikayeleri sığdırıyorlar ve bence bu çok etkileyici. Hikayenin tablo etrafında dönmesi ve ilk başta tanıdığımız karakterlerle sonralarda tekrar karşılaşmak güzeldi. Boris karakteri bana öncelerde tanıdığım birisini hatırlattı ve arkadaşıma sorunca oda benimle aynı şeyleri düşünmüş. Kitaplarda hayattan birşeyler buluyoruz gerçekten. Gelecekte tekrar okumak isteyebileceğim bir kitap oldu. Eğer okumayı düşünüyorsanız kitabın kalınlığı sizi korkutmasın çünkü bir kaç sayfa çevirdikten sonra o çöl sıcaklarını, kalabalığın gürültüsünü, eski tahtanın kokusunu ve daha nicelerini yanı başınızda duyumsamaya başlıyorsunuz. ✨🙌🏻