Raf Yorumu: Seda (@vuazzoreit)

Bu kitap, Landfill adında bir çocuğun gizemli bir çöplükte, onu büyüten Babagoo adlı yaşlı bir adamla birlikte yaşamasını anlatıyor. Landfill, küçüklüğünden beri dış dünyaya çıkmaması gerektiğini, dışarının tehlikelerle dolu olduğunu ve Babagoo’nun koyduğu kurallara her zaman uyması gerektiğini öğrenmiştir. Babagoo…devamıBu kitap, Landfill adında bir çocuğun gizemli bir çöplükte, onu büyüten Babagoo adlı yaşlı bir adamla birlikte yaşamasını anlatıyor. Landfill, küçüklüğünden beri dış dünyaya çıkmaması gerektiğini, dışarının tehlikelerle dolu olduğunu ve Babagoo’nun koyduğu kurallara her zaman uyması gerektiğini öğrenmiştir. Babagoo ona İçeri adını verdikleri, çöplerle dolu ama kendilerince güvenli bir alan kurmuştur. Ancak Landfill büyüdükçe merak duygusu artar. Babagoo’nun anlattıklarıyla çevresinde gördükleri arasında çelişkiler fark eder. Özellikle duvarın ötesinde neler olduğunu merak etmeye başlar. Bu merak, onu kuralları sorgulamaya ve sonunda dışarıya adım atmaya götürür. Böylece Landfill, bildiğini sandığı dünyanın aslında bambaşka bir yer olduğunu keşfeder. Korku, güven, merak ve özgürlük gibi temaları işliyor. İnsanların bilmedikleri şeylerden nasıl korktuklarını ve bazen sevdiklerimizi korumak isterken onları gerçeğin dışına hapsettiğimizi gösteriyor. Landfill’in hikâyesi, büyümekle birlikte gelen sorgulama cesaretini ve kendi gerçeğini arama yolculuğunu anlatıyor. Kitabın konusu hem ilgi çekici hem de sürükleyici bir şekilde ilerliyor. Okurda sürekli bir merak duygusu uyandırıyor ve bu yönüyle oldukça etkileyici buldum. Bazı bölümlerde duygular o kadar güçlü ve gerçekçi bir şekilde yansıtılmış ki, okur olarak ben de her anı hissederek yaşadım. Bu yönünü beğendim. Hatta okurken hem hüzün hem de sıcak bir tebessüm arasında gidip geliyorsunuz. Kitabın tüm duyguları tek tek hissettirmesi ve yaşatması, benim en çok hoşuma giden yönlerinden biri oldu. Landfill çok tatlı bir karakterdi; onu okumak bana büyük bir keyif verdi. Bazı kelimeleri bilmemesi ve söyleyememesi, hikâyedeki durumu daha da sevimli ve etkileyici kılmış. Hayvanlara gösterdiği şefkat ve tutumu ise kitabın en güzel yanlarından biriydi. Babagoo karakterine karşı karışık duygular hissettim. Küçücük bir çocuğa yaptıkları ve söyledikleri gerçekten çok ağır olsa da, karakterin arkasındaki kırılganlığı gördükçe ona üzülmeden edemiyorsunuz. Yazar duyguları çok başarılı bir şekilde yansıtmış; hem vermek istediği mesajlar güçlü, hem de okura derin anlamlar çıkarma fırsatı sunuyor. Kitaptaki hayvanların isimleri ünlü yazarların adlarından oluşuyor. Bu, Darren Simpson’un edebiyata yaptığı bir saygı duruşu ve aynı zamanda kitabın düşünsel temasını güçlendiren bir sembol olmuş. Bu detayı sonunda öğrenince çok beğendim, çok anlamlı geldi. Kitap, okura çok güzel duygular hissettiriyor; sade ama bir o kadar da içten bir hikâyeye sahip. Basit bir anlatımın içinde derin anlamlar gizli. Bence kitap okumaya yeni başlayanlar, özellikle de ortaokul seviyesindeki okurlar için oldukça uygun bir eser. Kitabın bazı bölümleri ucu açık olsa da ve sonuyla beni şaşırtsa da, aslında böyle bir final beklemiyordum. Bu durum, birkaç puan kırmama sebep oldu. Yine de kitap, tatlı ve anlamlı mesajlar barındırıyor. Ayrıca iç tasarımını çok beğendim, bu tarz kitaplar hep ilgimi çekiyor. Distopya ve duygusal hikâyeleri sevenler için keyifli bir okuma deneyimi sunuyor diyebilirim.🌸 ────୨ৎ──── Puanım: 8/10 ────୨ৎ──── "Seni tanıyorum Landfill. Başkalarını çok fazla düşünüp kendini unutuyorsun."