Raf Yorumu: aleran (@aleran)

❦︎"ne zaman şiir yazmak istediysem seni yazdım, senden öteye gidemedim suçluyum,umutsuzluğum hiç geçmeyecek seni asla bulamayacağım sanıyordum rüya da olsa yalan da olsa şimdi seni buldum artık bırakmayacağım ve daha nice yıllar bütün yazdıklarım seni anlatacak Allah'a inandığım kadar sana…devamı❦︎"ne zaman şiir yazmak istediysem seni yazdım, senden öteye gidemedim suçluyum,umutsuzluğum hiç geçmeyecek seni asla bulamayacağım sanıyordum rüya da olsa yalan da olsa şimdi seni buldum artık bırakmayacağım ve daha nice yıllar bütün yazdıklarım seni anlatacak Allah'a inandığım kadar sana da inanıyorum inan" ꕥ".. hakkını veremedik alınterimizin suçluyuz har vurup harman savurduk ömrümüzü akıllı bir maymun olmaktan öteye gidemedik. şimdi bu kördövüşünde suç bizim geç anladık zavallılığımızı her şeyi bu sağır göklerden bekledik yıllardır bizi kimseler inandıramadı ölüme bize kimseler öğretmedi insanlığımızı kim kurdu bu düzeni, nerdeyiz? bu tekerlekler nasıl dönüyor boşlukta bu umutlar, bu dualar, bu kahrolası hayaller nasıl bunca yıl barındırdı bizi bu katı yürekli topraklar bu gülünç mezar taşları ölümler ölümler ölümler ölümlerden beter yalnızlığımız bu macera ne zaman bitecek söyleyin söyleyin ne zaman aydınlanacak bu karanlık alınyazımız!.." ❦︎"nasıl aldandık bunca zamandır nasıl inandık güzelliğine hayatın bize ne doğan güneşten büyüyen buğdaydan akan sudan bize ne? alabildiğine kederliyiz yorgunuz bize dostluğu öğretiniz bize sevmesini öğrettiniz delicesine sevdikse günahlarımız tanrının boynuna sevilmedikse insanlar utansın kederimizden ne aradık ne bulduk dünyanızda söyleyin bir sevgiyi bile çok gördünüz bize öpüştük uykularımızda, ayıpladınız kara kara yengeçleri saldınız üstümüze şimdi de bir rahat yaşamaktır tutturmuşsunuz rahat bırakın bizi göğüyle deniziyle taşıyla toprağıyla o yoktan var ettiğiniz tanrısıyla dünyanız sizin olsun.." ❦︎"şimdi bir kutup var sana çeker beni bir kutup var senden öteye ben onun için böyle ortalıkta kaldım dağ yollarında, caddelerde, sokaklarda onun için bulup bulup yitirdim seni hangi kapıyı çaldıysam sen açtın bana hangi gözümü yumduysam seni gördüm zamandın, zamandan öte bir şeydin yıllarca bir meşale gibi yandın uzaklarda bu manyetik alanda boğulmam senin yüzünden bu zincirleri sen vurdun ellerime sen getirdin bunca karanlıkları al şunu, mumu yak korkuyorum bir taş aldım attım denize günahlarımdan kurtuldum alfabenin yirmi sekizinci harfindeyim öteye gidemem itme beni benim de bir insan tarafım vardı bakma böyle kötü olduğuma benim de dileklerim vardı benim de bir beklediğim vardı yaşamaktan yeter artık vurma yüzüme çirkinliğimi her gün bir kadın ağlar benim yüzümde büyük dertler içinde benim ellerim anlamıyor musun? sen sevildiğin için güzelsin bu kadar ben sevilmediğimden böyle çirkinim bütün kötü yerlerde ben kokarım biliyorum bir hayvan leşiyim, öleli kırk gün olmuş fabrika bacalarında bir kara dumanım zehirim akrep kuyruklarında kötüyüm sevemediğin kadar öyle fenayım kapanmış bıçak yaralarında bu pis çöp tenekelerinde unut beni unut artık bayat bir ekmek gibi çürümüş bir elma gibi.." ❦︎"ben böyle olsun istememiştim ya sana çok yakın ya senden çok uzak olmalıydım aramızda aşılmaz engeller olsun istiyordum büyük dağlar, derin denizler olsun istiyordum sana gelmeye gücüm yetmemeliydi çaresizliğimin bütün hıncını mesafelere yüklememeliydim dağda yanan bir çoban ateşi gibi gökte bir yıldız gibi seni görmeli seni yaşamalı ve senden çok uzaklarda olmalıydım." ❦︎"dünyaya ilk gelişimiz değil bu yüz binlerce yıl önce bir de taş devrinde gelmiştik senin için vahşi hayvanlar vurmuştum o zaman pars dişlerinden bir gerdanlık yapmıştım boynuna nice mağara duvarlarına güzelliğini kazımıştım nasıl hatırlamazsın" ☻︎"ama biliyorsun nihayet ben de insanım umutsuzluğa düştüğüm anlar oluyor hiç gelmeyeceksin sanıyorum o zaman kurşun gibi bir korku saplanıyor kalbime katran gibi bir yalnızlıktır sarıyor içimi yalnızlığımdan utanıyorum" ☹︎"ne dedimse inanma seni değil kendimi aldatıyorum sen istediğin kadar varlığın ta kendisi ol ölümsüzlüğün ta kendisi ben günden güne yok olmaktayım bütün ışıkları kaldırıp attım bir yana anlamıyor musun? gökyüzü güneş olsa sensiz karanlıktayım." 𖦹"bir gün bulacaksam bile parça parça bulmalıyım seni. ayaklarını afrika'dan getirip bir kağıt üzerine yapıştırmalıyım, saçların sibirya'da olmalı dudakların çin'de. gözlerin hindistan'da bir mabudun gözleri olmalı ellerin italya'da bir heykelin elleri. bulsam da seni parça parça bulmalıyım. yine de bir yerin eksik kalmalı yeniden yollara düşmeliyim, onu aramalıyım ve tam seni tamamladığım anda ölmeliyim." ❦︎"sevgimi anlamadığın ve ona saygı göstermediğin anda ölebilirim. karşılık vermediğin anda değil." ❦︎"hatırlıyor musun? bir şiirimde: 𝑏𝑖𝑟 𝑦𝑒𝑟𝑒 𝑘𝑎𝑑𝑎𝑟 𝑦𝑎𝑠̧𝑎𝑚𝑎𝑘 𝑔𝑢̈𝑧𝑒𝑙 𝑎𝑚𝑎 𝑏𝑖𝑟 𝑦𝑒𝑟𝑑𝑒 𝑜̈𝑙𝑢̈𝑚 𝑔𝑢̈𝑧𝑒𝑙 𝑜𝑙𝑢𝑦𝑜𝑟. demiştim. işte bugün ölümün o güzel olduğu yerdeyim." ❦︎"inanmak,seni düşündükçe söylediğim bir şarkı olmalı dudaklarımda. inanmak, gökyüzünün en karanlık zamanında bile görebileceğim bir yıldız olmalı. dağlardan, denizlerden esen serin rüzgârlar gibi, senden gelen bir şey olmalı inanmak. kimi gün kalem olmalı parmaklarımda kimi gün kulağımda musiki; gözlerimde ışık olmalı, içtiğim suda, yediğim ekmekte sana tüm inanmanın tadını duymalıyım. her sabah ilk ışık, sana inanarak yaşayacağım mutlu bir gün getirmeli bana. işte o zaman yokluğuna bile dayanabilirim, özlemlerim daha derin bir anlam kazanır. seni beklerken şüphelerin o kahredici zehriyle, geciktiğin her saniye bir daha ölmem." ❦︎"o demir parmaklıklara, ağır kapılara, kalın zincirlere, o merhametsiz çirkin gardiyanlara rağmen seni seviyorum. anlatamıyorum." ❦︎"duyarlarsa,diyorsun. duysunlar ne çıkar? seven insanın bir suçlu gibi ezik olması neden? sevmek ve sevilmek hakkımızı kullanıyorsak bundan kime ne? İnsan olarak aşktan başka övünecek neyimiz kaldı? erdem yalan söylemek mi? hırsızlık etmek mi? katil olmak mı? yoksa esirleri fırınlarda yakmak mı erdem? Bir milletin gençliğini savaş meydanlarında yok etmek mi? yalnız sofular mı erdemli bu dünyada? çıkarını düşünenler mi namuslu? aşka saygı duymayanlar utansın yadsıdıklarına, sevenler değil. varoluş sancısıyla demlenmiş aşk dolu satırları okuyarak hatta dinleyerek özdeşleşebildiğim o şiirleri tek bir paydada toplamak gayesine düştüm lâkin sanırım başarılı olamadım. eminim ki daha yazılacak onca şiir, onca alıntı onca pasaj vardır bu kitapta. bunların hepsini yazmaya takatim yetmez tıpkı tamamıyla okumaya yetmediği gibi. aşk dediğime bakmayın zira bu dizeler böylesine klişe bir kalıpla özetlenmemeli. adeta bir bağımlılık, kendine ve dünyaya karşı açtığın bir harp, yolunu kaybedip derin umutsuzluklar içinde boğulduğun uçsuz bucaksız bir dehliz sanki. bilmem nedendir şiirleri böylesine keyifle sindirirken mektuplarla bağdaşamam. birkaç sahife dolusu bende anlam ifadeye etmeyen kelimelerden oluşan nameleri okumak biraz da olsa daralttı beni. belki bir gün bambaşka bir şekilde, anlatılan duyguları yaşayarak ya da en azından tasavvur etme cesaretimi nezdimde bulundurarak okuyabilirim. sanıyorum ki ancak o zaman herkesin mevzubahisle kurduğu bağı kurabilirim.. "𝒈𝒊𝒕𝒕𝒊𝒈̆𝒊𝒏𝒆 𝒊𝒏𝒂𝒏𝒎𝜾𝒚𝒐𝒓𝒖𝒎, 𝒈𝒆𝒍 𝒅𝒆𝒎𝒆𝒚𝒆𝒄𝒆𝒈̆𝒊𝒎."