Raf Yorumu: Ahmet (@ahmet2247)

Kitabımızda Nergis(anne) ve Elif'in hayat hikayelerine tanıklık ediyoruz. Finalde ise bu ikisinin kesişim noktası olan Mehmet'in ( baba)hikayesine kulak verip bu dosyayı ara sıra bakmak için rafa kaldırıyoz. Çok tozlanmadan elime alıp okuyacağım, çokça öğretinin olduğu ve çokça altı çizili…devamıKitabımızda Nergis(anne) ve Elif'in hayat hikayelerine tanıklık ediyoruz. Finalde ise bu ikisinin kesişim noktası olan Mehmet'in ( baba)hikayesine kulak verip bu dosyayı ara sıra bakmak için rafa kaldırıyoz. Çok tozlanmadan elime alıp okuyacağım, çokça öğretinin olduğu ve çokça altı çizili duygu yoğunluğu fazla satırları olan bir kitap oldu benim için. Konusuna gelince Nergis ve Mehmet'in tanışmasından başlayan bu serüvenden başlayıp biten aşklar terk edilişler pişmanlıklar mutsuzluklar yalnızlıklar yarım kalan hesaplar yüzleşmeler umutlar ne ararsanız var efenim. Hayatınıza aldığınız birisinin üzerine hayaller planlar inşa ettiğinizde ve yıkılmayacak duvar gibi yaslandığınızda aslında o kişinin başka bahçeler gördüğünde bahçenize dinamit atıp gider ya heh işte öyle. Yani madem sevmeyeceksin ne diye umut verip hayal kurduruyorsun. Madem olmayacaktı başta olmasaydı. İlişkiler elbet bi yerde son bulabilir. Yani kişiye karşı sevgin azalır sevgin bitebilir her neyse artık ayrılır gidersin ama ilişki içerisindeyken başka birine gönül verip gitmek çok etik bir eylem değil ya. Elif'in de aynı yolu izlemesi beni şaşırttı. ( Yoğsam kızlar annelerinin kaderini mi yaşar anlatısımı vardı bilemedim :)) Mehmet ve evren karakterlerinin sergilediği duruşu çok takdir ettim. İzlediğimiz ve okuduğumuz a kitap karakterlerinin tam tersine bu şekilde olayları olgunlukla karşılayan bir karakterle karşılaşmak benide şaşırttı yani. Eee hani ortalığı dağıtan kriz geçiren gururuna yediremeyen intigam alma dürtüsünde olan erkek tiplemesi nerde diye bakındım ama yoktu ve bu yönüyle yazarın alışılagelmiş erkek tiplemesini yıkması şahaneee ve müq olmuş Kitapta çok öğreti vardı elbette ama benim dikkatimi çeken şuydu. Herkes yaşattığını yaşamadan ölmüyor ya. Yazar bunu olay örgüsüne güzel aktarmış. Yazara bir sitem ; Gülsüm karakterininde hikayesini okumalıydık ya. Nergis diyor ya beni doğurmadı ama annem gibiydi diye bence bir 7 8 sayfa onunda hikayesini okumalıydık diye düşünüyorum. Güzel şeylerin çabucak bitme huyu olduğu gibi ağızda tat bırakır o yüzden tantuni lezzetinde bir kitaptı.