Raf Yorumu: Y (@standingovation)

Bir kadın olarak karakterin yaşadığı çaresizliği ve ne yapacağını bilemediği o sıkışmışlığı çok çok çok net hissettim. Yazarın en iyi başardığı şey bu her kadının yaşadığı kapana kısılmışlık hissini çok iyi aktarması. Bütün ev içi yükler, çocuğu doğurma, büyütme, tanıma,…devamıBir kadın olarak karakterin yaşadığı çaresizliği ve ne yapacağını bilemediği o sıkışmışlığı çok çok çok net hissettim. Yazarın en iyi başardığı şey bu her kadının yaşadığı kapana kısılmışlık hissini çok iyi aktarması. Bütün ev içi yükler, çocuğu doğurma, büyütme, tanıma, var etme, psikolojik yükler kadınların tek başına üstlendikleri şey yüzyıllardır. Kültür kültür dedikleri şey bu işte. Yorgunum ama görünmüyor, yaptığım hiçbir şeyin değeri yok hâlbuki ben bir yaratıcıyım. Mucizevi şeyler yapıyorum ama çoğu yerde emzirme odası bile yok. Bu yorgunluk, terk edilmişlik, bıkkınlık, toplumdan kendinden kopuş görmezden geliniyor. Dırdır etme, şikayet etme, sus otur, senin görevin bu değil mi, sen bunun için var olmadın mı, ben de yorgunum, ben de öyleyim ben de böyleyim. Seni anlamıyorum, dinlemiyorum, görmüyorum. Neden öfkelisin, histerik davranma. Gülümse. Bu gerçekçi olmayan ve sadece kadını kırmak için yaratılmış kutsal anne iyi anne, iyi eş beklentilerini irdeliyor. Kadının kendi gücü gasp ediliyor. Yok sayılıyor. Elinden alınıyor. Küçümseniyor. Sonra da "bir de güçlü olduğunu iddia ediyorsun." denilerek bu şiddet, bu sistem pekiştiriliyor. Ki burada karakter "şanslı" sayılabilecek kadınlardan. Görece iyi bir eşi, eğitimi olan, üçüncü sınıf olmayan bir ülkede yaşayan bir kadın. Bu topraklarda yaşayanların daha çocuk yaşta başına gelenleri hepimiz biliyoruz. İşte bu konularda harika bir kitap çıkmış ortaya. AMA. Bir süre sonra bir okur olarak, başarılı bir kurgu okumak isteyen biri olarak tekrarlardan sıkıldım. İşin fantastik bir şiddet eğilimi boyutlarına kayması bütün olayı bozdu benim için. "Hepimiz hayvanız, kadınlar, anneler, olarak kapana kısılmış hayvanlarız." gibi bir kurguya evrilmesi hissettiğim bütün öfkeyi, gerilimi gözlerimi beynime yapıştıran bir göz devirmeye dönüştürdü.