Raf Yorumu: lilith (@lilithy)

Spoiler içeriyor - 01.11.2025 - 02.12.2025 - Ben mi Orta Dünya’yı okudum, yoksa Orta Dünya mı beni okudu? İnanın bu soruya verecek cevabım yok. Bu deneyim, kitap okumaktan daha da öte bir deneyimdi. Yıllardır sırf kitabını okuyabilmek için filmlerini izlemediğim, her türlü…devamı- 01.11.2025 - 02.12.2025 - Ben mi Orta Dünya’yı okudum, yoksa Orta Dünya mı beni okudu? İnanın bu soruya verecek cevabım yok. Bu deneyim, kitap okumaktan daha da öte bir deneyimdi. Yıllardır sırf kitabını okuyabilmek için filmlerini izlemediğim, her türlü spoilerinden kaçındığım ve bir mağarada yaşıyormuşumcasına bihaber kaldığım bu evrene sonunda girdim. Girmekten daha zor olanı ise çıkmak oldu. Bu kitabı hangi kelimelerle övebileceğimi bile bilmiyorum, ne desem az kalır gibi geliyor. Zaten okuduğum halde hala merak ettiğim kısımlar var, tabii bunlar için Silmarillion’ı okumam gerekiyor, umarım en yakın zamanda onu da okuma fırsatım olur. Tolkien, resmen kendi mitolojisini kurgulamış bir adam. Kendisi filolog olduğu için diller üzerinde oldukça fazla bilgisi varmış. Elf dillerini yaratmış ancak bu dilleri kullanan bir halk olması da gerektiği için ırkları yani Orta Dünya’yı da kurgulamaya başlamış. Aslında yarattığı dilleri kullanmak için bir evren tasarlamış diyebiliriz. Tabii ki bu evreni tasarlarken farklı farklı mitolojilerden (İskandinav ve Fin mitolojilerinden) yararlanmış. Akademik konuda çok titiz bir insanmış kendisi, yani zihninin arkaplanında bu kurgu zaten hep varmış, günden güne beslemiş bunu. Konusuna gelirsek; bu gönderiye sığdıramayacağım kadar derin ve uzun olduğunu söyleyebilirim. Zaten bu kitap özetini okumakla anlaşılabilecek bir kitap değil, evrenin içine girip yaşamanız lazım. Bir başkasına göre bu kitap sadece fantastik bir edebiyat olabilir ama bence çok daha fazlası. Sadakatin, dostluğun, dürüstlüğün, hırsın, kibrin ve daha birçok değerin sürekli sınava tabii tutulduğu bir evren bu. Karakterler yolculuğa çıkıyor evet fakat sadece bedenen mi? Ben sadece bedenen değil ruhen de yolculuğa çıkmış canlılar görüyorum burada. Beni bu evrene bağlayan şey de bu aslında. Sam’in midilli Bill’e karşı olan sevgisini, Frodo’nun ne kadar kötülük yapmış olursa olsun Saruman’ı öldürmek istemeyişini, Legolas ile Gimli’nin dostluğunu, iyi yürekli Galadriel’i sevdim. Kitaptaki tüm karakterlerin yürekleri dolu, hiçbiri boş bir zihinde değiller, bu benim için çok anlamlıydı. Kitap fantastik edebiyatın bir ürünü olsa da çok hayatın içindendi, işte ben bunu sevdim. Düşünsenize dünyamızda gerçekten bir tek yüzüğün var olduğunu, eline geçirenin tüm insanlığı kontrol altına alacağını. O güç için tüm sevdiklerini feda edecek, gözü hiçbir şeyi görmeyecek milyarlarca insan vardır eminim ki. Ama bu kitapta böyle değildi işte, o gücü elinin tersiyle iten karakterler vardı, onurluydu bu kişiler. İyiliğin kötülüğe karşı vermiş olduğu bir mücadele vardı ve bu mücadele hiç de peri tozuyla süslenmiş mücadelelerden değildi, kayıplar yaşandı, çok acılar çekildi ama zaferi zafer yapan buydu belki de. Kitapta her türlü duyguyu yaşadım, yeri geldi üzüldüm, yeri geldi mutlu oldum, yeri geldi heyecanlandım. Özellikle de Gollum için çok üzüldüm hep. Onun yalnızlığı ve çaresizliği kahretti beni. Eğer değiştirme şansım olsaydı Gollum’un kaderini değiştirmek isterdim. Lothlorien’de yaşamak isterdim. Kitap boyunca kendime en yakın hissettiğim ırk elfler oldu, gerçi entleri de çok sevdim ama elflerin yeri bir ayrıydı. Elflerin sonsuz bilgelik içerisindeki sessizliklerini çok seviyorum. Ama kitapta en çok bağlandığım karakter Sam oldu, verdiği kararlar tam benim vereceğim türden kararlardı. Hayvanlara olan sevgisi, inceliği, dostlarına karşı olan sevgisi, fedakarlığı, kalbi ve zihniyle benim için çok özel bir yeri oldu. Gandalf’ın ruha işleyen bilgeliğinin de yeri ayrı tabii ki, aforizmaları olsa okurdum yani o derece. İnsan böyle bir evrenden sonra gerçek yaşamına dönünce dev bir boşluğa düşüyor ya. Kaderi olan bir kitaptı resmen, bu hayal gücü karşısında akıl tutulması yaşadım, her sayfa ayrı bir güzeldi. Fantastik edebiyatı seviyorsanız mutlaka okumanız gereken bir eser. “Ağlamayın, demeyeceğim; çünkü bütün gözyaşları kötü değildir.” “Ve sonu fena değilse, iyi sayılır her şey.” “Ümit doğar genellikle, her şey ümitsizleştiğinde.” “Yürekli kişilere dizgin vurulamaz.” “İradenin istediği yerde bir yol açılır.” “Güzel sözler kötü bir yüreği saklayabilir.” “Yok, en iyi öğretmen yanan eldir. Ondan sonra ateşe karşı verilen öğüt gönüle kadar iner.” “Sadık bir yüreğin asi bir dili olabilir.” “Çarpık gözlere gerçeğin yüzü ekşi gelebilir.” “ ‘Tehlikeliymiş!’ dedi Gandalf. ‘Ben de çok tehlikeliyim: Karşına çıkabilecek en tehlikeli şey üstelik, Karanlıklar Efendisi’nin tahtı önüne canlı olarak götürülmekten gayri. Sonra Aragorn da tehlikeli, Legolas da tehlikeli. Tehlikelerle sarılmışsın Gloin oğlu Gimli; çünkü sen de, kendince tehlikelisin. Elbette Fangorn ormanı korku dolu - elinde baltaları hazır bekleyenler için daha bile korkutucu üstelik; Fangorn’un kendisi de korkunçtur; ama yine de bilge ve iyi niyetlidir.’ “ Puanım: 10/10 ⭐️