"Lennie ona hüzünlü hüzünlü baktı. "Ufacıktılar," dedi özür diler gibi bir sesle. "Okşuyordum, sonra parmaklarımı ısırmaya başlıyorlardı, ben kafalarını biraz çimdikliyordum, hemen ölüyorlardı... ufacıktılar da ondan. Keşke artık tavşan bulsak, George. Onlar daha büyük."
