Raf Yorumu: berrynhr (@berrynhr)

“Diktatörlere neden bu kadar karşısınız? Amerika’nın bir diktatörlük olduğunu hayal edin. Milli gelirin büyük bir bölümüne nüfusun yalnızca %1’i sahip olabilir. Vergi indirimleriyle zengin dostlarınızı daha da zengin edebilirsiniz. Kumar oynayıp kaybettiklerinde onlara mali destek verebilirdiniz. Fakirlerin sağlık ve eğitim…devamı“Diktatörlere neden bu kadar karşısınız? Amerika’nın bir diktatörlük olduğunu hayal edin. Milli gelirin büyük bir bölümüne nüfusun yalnızca %1’i sahip olabilir. Vergi indirimleriyle zengin dostlarınızı daha da zengin edebilirsiniz. Kumar oynayıp kaybettiklerinde onlara mali destek verebilirdiniz. Fakirlerin sağlık ve eğitim ihtiyaçlarını görmezden gelebilirdiniz. Basın özgür görünür ama gizlice bir kişi ve ailesi tarafından kontrol edilebilirdi. Telefonlardan herkesi dinleyebilir, yabancı mahkûmlara işkence edebilirdiniz. Seçimlere hile karıştırabilir, savaş açmak için yalan söyleyebilirdiniz. Bütün hapishaneleri tek bir ırka mensup insanlarla doldurabilirdiniz. Kimse de bundan şikâyetçi olmazdı. Medya üzerinden insanları korkutur, onları kendi çıkarlarına aykırı politikaları desteklemeye zorlayabilirdiniz.” The Dictator’da en dikkatimi çeken şey, Amerika’ya yapılan o ince göndermelerdi. Diktatörlük üzerinden anlatılanların aslında günümüz dünyasına, özellikle de Amerika’ya ne kadar benzediğini fark edince film daha da anlam kazanıyor. Kara mizah kullanarak bunu yüzümüze vurması bence filmin en güçlü tarafı. Güldürürken aynı anda rahatsız ediyor. Beni en çok zorlayan kısım ise 14 yaşındaki erkek çocuklara yönelik tecavüz ve sonrasında gelen intihar göndermesiydi. Böyle ağır bir konunun bu kadar rahat bir şekilde mizahın içine sokulması gerçekten sarsıcıydı ve filmin sınırları bilerek zorladığını düşünüyorum. Aladeen ile aktivist kadın arasındaki ilişki de bana pek inandırıcı gelmedi. Gerçekten bu kadar kötülük yapan birinin sevgiyle değişmesi mümkün mü, ya da böyle bilinçli birinin onunla evlenmesi ne kadar gerçekçi, emin değilim. Ama sanırım film burada da bizi düşündürüyor.Genel olarak The Dictator, sadece güldürmek isteyen bir komedi değil; kara mizah üzerinden ikiyüzlülüğü, gücü ve “normal” sandığımız şeyleri sorgulatan bir film. Bence asıl amacı da bu. Filmde komik bulduğum çok yer vardı. Hem eğlendim hem düşündüm.🙂‍↕️