Raf Yorumu: Onur Soylu (@soylu)

marketing dünyasının beşiği amerikada medya yoluyla dezenfarmasyona uğrayan gerçekleri bilmenin haklı gururunu ve bunu en dolaysız yoldan en tabi şekliyle insan odaklı olarak anlatan kubrick filmidir.. şiddet limitlerinin enbi efektli olanını elde etmek adına yırtınan amerikan sinemasının vietnam hakkında yaptıgı…devamımarketing dünyasının beşiği amerikada medya yoluyla dezenfarmasyona uğrayan gerçekleri bilmenin haklı gururunu ve bunu en dolaysız yoldan en tabi şekliyle insan odaklı olarak anlatan kubrick filmidir.. şiddet limitlerinin enbi efektli olanını elde etmek adına yırtınan amerikan sinemasının vietnam hakkında yaptıgı filmeri akla getirince daha bir degerlenen bu filmi su sekilde açıklamak mumkundur.. filmin ilk kısmında, yani adada eğitim alan askerlerin insanlık mefumundan aşağılama, bağırma, saygı göstermeme gibi tekniklerle kişiliklerini yitirmiş savaş makinaları yaratmanın bir nevi algoritmasını verir kubrick.. oldukça yalın bir dille anlatılan bu kısımda sırf askerlerin eğitimleri sırasında çığırdıkları tekerlemelerin ve şarkıların söleri altalta yazsanız bu deneysel çalışma sonrasında askeriyede ne çeşit yollar ile "killing machine" oluşturuldugunu anlamak zor olmaz.. ilk kısım sonuç itibarı ile gayet açıktır: butun aşağılamaları kaldıramayan ve makineleşmeye direnen yegane asker komutanını öldürdükten sonra intihar eder.. kubrick tarafından verilen bu gerçekçi-yalın tepki amerikanın vatansaverlik pazarlama ekolune indirilmiş kutsal bir darbedir.. filmin ikinci kısmı aynı ayakları yere basan tarz ile, şiddet görüntülerini yüzüne gözüne bulaştırmadan kotarılmıştır.. burdaki en önemli nokta ise askerlerin de birer insan olduklarının altının çizilmesidir.. nitekim bu kısımda yaklasık on asker kamera karsına gecer ve vietman savaşı hakkındaki görüşlerini anlatır.. kişilikleri eğitim sırasında ezilmiş askerlerin insan bazında degerli oldugu seyircinin gözüne sokulur, vietnamdaki varlıklarının anlamsız oldugu hemen her askerce söylenir.. kubrick tarafından ısrarla tekrarlanan diğer bir nokta ise amerikanın vietnamda vietnamlı insanlara özgürlük götürmek için bulundugu yalanına yöneliktir.. bu mesnetsiz yalan kan revan kalan insanları görünce sarsılırken, vietnamlı fahişe ile pazarlık yapan amerikalı askerleri görünce daha bir su yüzüne çıkar.. filmin en can alıcı yeri ise sniper kullanarak 2 kişiyi haklayan vietnamlı bayan askerin vurulduktan sonra amerikan askerlerine duasını ettikten sonra bozuk aksanı ile "shoot me" diye yakarmasıdır.. yaralı bir bayan ve karşısında amerikan askerkeri.. kadın soluk aldıkca aslında yaptıkları kavganın anlamsızlıgını anlayan seyirciye kubrick sadistce eziyet eder.. düşünmeye zorlar.. sorumluluk yükletir.. savasın ve acı cekmenin kararını vermenin medya bazında aksettirilenden çok daha başka oldugunu omuzlarınıza yükler..