Raf Yorumu: Enes (@eneskidenbiri)

Bitti ama içimden çok fazla şeyi de götürdü. Ve sonunda ikisi de ölür’e ilk başladığımda içimde bir şeyleri tetiklemeye başladığını fark etmiştim. Okumaya devam ettikçe karakterle çok fazla empati yapmaya başladım bu da benim için kitabı okurken hayatı cehenneme çevirmeye…devamıBitti ama içimden çok fazla şeyi de götürdü. Ve sonunda ikisi de ölür’e ilk başladığımda içimde bir şeyleri tetiklemeye başladığını fark etmiştim. Okumaya devam ettikçe karakterle çok fazla empati yapmaya başladım bu da benim için kitabı okurken hayatı cehenneme çevirmeye başladı. Yanlış anlamayın kötü anlamda değil. Hayatı sorgulatmaya, hayatın ne kadar acımasız olduğunu yüzüme çarptı. Bölüm başı alıntılar bana hayatın ne kadar kısa olduğunu ve kendim için yaşamam gerektiğini bir kez daha vurguladı. Bu kitap sayesinde uzun süredir yapmak istediğim ama bir türlü cesaret edemediğim sosyal medyaya başladım. Tıpkı hayatı hep odasından bilgisayarının başına geçen Mateo gibiydim. Çok monoton, sürekli aynı şeyleri yapardım. Bu yüzden de gereğinden fazla empati yaptığımı düşünüyorum. Karakterlerin gelecek hayallerini okurken gözümden yaşlar hiç eksik olmadı. Ben kitabı okurken kitap beni bitiriyordu. Bu yüzden bir iki günde bitireceğim kitabı uzun bi süre sonra bitirebildim çünkü ne zaman elime alsam kitabı, ne zaman 1 sayfa daha çevirsem kaçınılmaz sona yaklaştığımı biliyordum. Hayatımız gerçekten çok kısa ve biz insanlar ne der diye düşünmekten yaşayamaz olduk. Çok üzücü. Kitabı okurken çok fazla yerin altını çizdim gönül isterdi ki tüm çizdiğim yerleri sizle paylaşabileyim ama imkanı yok. Birkaç tane alıntı bırakıp kaçıyorum. Mutlu kalın ve yaşayın. “Daha uzun bir hayatı garantilemek için yıllardır güvenli bir yaşam sürüyordum ve bunun beni nereye getirdiğine bir bakın. Bitiş çizgisindeyim ama yarışta hiç koşmamışım.” “O anda başkalarını umursamanın ne kadar aptalca olduğu gerçeği yüzüme tokat gibi indi. Yanlış şeyler hakkında endişelendiğim için vaktimi boşa harcamış, eğlenceyi kaçırmıştım.” “Taşa, yıldızlara ya da bir yere hep böyle yazılmış gibi: iki erkek tanışır. Birbirlerine aşık olurlar. Ölürler Bu bizim hikayemiz değil. İki erkek tanıştı. Birbirlerine aşık oldular. Yaşadılar. Bu bizim hikayemiz.”