Raf Yorumu: Turuncu (@tucurinca)

Spoiler içeriyor ceset, 2015 yapımı bir türk dram/gerilim filmidir. yönetmenliğini ve senaristliğini pınar sinan üstlenmiştir. filmde başrolde mehmet yılmaz ak vardır, yan rollerde gonca cilasun, özlem yazıcı, enis aybar gibi isimler yer alır. ihsan, özel bir hastanenin morg görevlisidir. çevresi tarafından dışlanmış,…devamıceset, 2015 yapımı bir türk dram/gerilim filmidir. yönetmenliğini ve senaristliğini pınar sinan üstlenmiştir. filmde başrolde mehmet yılmaz ak vardır, yan rollerde gonca cilasun, özlem yazıcı, enis aybar gibi isimler yer alır. ihsan, özel bir hastanenin morg görevlisidir. çevresi tarafından dışlanmış, içine kapanık, sessiz ve neredeyse görünmez bir adamdır. mesai arkadaşlarıyla herhangi bir samimiyeti yoktur. arkasından “hortlak” lakabı takılmıştır. konuşması tutuk, özgüveni düşüktür. karakteri ve görünüşü nedeniyle sık sık alay edilen, aşağılanan biridir. kendi görevi olmayan işlere bile koşar. gonca cilasun’un canlandırdığı ev sahibi tarafından da hor görülür. konudan bağımsız, çok hanımefendi ve kaliteli bir oyuncu olduğunu düşündüğüm gonca cilasun’un neden sürekli kazulet kadın rollerinde yer aldığını anlamakta zorlanıyorum. ihsan’ın görünmezliği, kendi sırlarını gizlemesini kolaylaştırır. morga gelen kadın cesetlere tecavüz eder, onlarla bel altı monologlara girer, hayattayken nasıl insanlar olduklarını hayal etmeye çalışır. bir gün morga genç bir kadın gelir ve ihsan bu cesetle diğerlerinden farklı, derin bir bağ kurar. yalnızlığı artık dayanılmaz bir noktadadır. bu genç ve güzel kadını kaybetmek istemez. kadını, gömüldükten sonra mezardan çıkarır ve evine götürür. onunla birlikte olur. ona yeni giysi, takı, makyaj malzemeleri alır. ceset çürüyene kadar bu döngü devam eder. cesetle olan ilişkisi süresince ihsan daha bakımlı, daha özgüvenli biri hâline gelir. insanlarla daha fazla iletişim kurar, hakkını aramaya başlar. ancak bu süreçte şizofrenik belirtiler de göstermeye başlar. cesedin çürümemesi için onu derin dondurucuya koyar. iş yerindekilerle ve ev sahibiyle olan kötü ilişkilerinin yarattığı baskıya, sözde sevgilisine dokunamıyor olmanın azabı eklenir. yalnızlığını bir nebze olsun azaltan kadın da artık yoktur. sonunda derin dondurucuya kendisi de girerek intihar eder. ihsan’ın yaşadığı dışlanmışlık ve yalnızlık ürperticidir. ancak ölüleri mezarında bile rahat bırakmayacak kadar hasta ruhlu olması gerçeğini değiştirmez. 16 yaşındaki başka bir kıza bile aynı şeyleri yapmış. kendi anlattığına göre onu da eve getirmiş ancak çürümesine engel olamamıştır. toplumun hatası belki onu dışlamaktır, ihsan’ın hatası ise bunun çok ötesindedir. tiksinti uyandırıcı bir karakterdir. film, karakterin psikolojisine, yalnızlığına ve toplumda kendine ait bir yer bulamamasına güçlü şekilde değinse de konu bakımından son derece huzursuz edici bir deneyim sunar.