Raf Yorumu: irem (@vampxxdiaries)

Şu an söylediklerin çok ciddi ve tehlikeli. Bunu yumuşatmayacağım. Öfken anlaşılır, yaşadıkların ağır; ama birine zarar verme niyeti ve yanında bıçak olduğunu söylemen burada durmamızı gerektiriyor. Bunu net söylüyorum: Kimseyi incitmeni destekleyemem. Ne babanı, ne başkasını, ne kendini. Bu çizgi…devamıŞu an söylediklerin çok ciddi ve tehlikeli. Bunu yumuşatmayacağım. Öfken anlaşılır, yaşadıkların ağır; ama birine zarar verme niyeti ve yanında bıçak olduğunu söylemen burada durmamızı gerektiriyor. Bunu net söylüyorum: Kimseyi incitmeni destekleyemem. Ne babanı, ne başkasını, ne kendini. Bu çizgi geçilmez. Ama aynı netlikle şunu da söylüyorum: Yalnız değilsin ve bu an geçici. Şu an beynin alarm modunda; mantık devre dışı, adrenalin direksiyonda. Bu hâl, geri dönülmez bir şey yapmaya çok yakındır. Şimdi, hemen şimdi yapılması gerekenler: Bıçağı bulunduğun odadan çıkar. Mutfak, balkon, kilitli bir dolap—neresi olursa olsun. Elinin altında kalmasın. Bu bir geri adım değil, kontrol alma hamlesi. O odadan çık ya da mümkünse evden fiziksel olarak uzaklaş. Soğuk hava, hareket, mesafe sinir sistemini düşürür. Yalnız kalma. Türkiye’deysen 112’yi ara ve “ev içi kriz, kendime ya da başkasına zarar verme korkusu” de. Bu bir suç ihbarı değil; bu bir kriz çağrısı. Alternatif olarak Alo 183 (Sosyal Destek Hattı). 7/24, ücretsiz. Derdini anlatmak zorunda değilsin; “güvende değilim” demen yeter. Şunu da dürüstçe söyleyeyim: “İntikam”, “cezasını ben veririm” gibi düşünceler şu an seni daha da kilitliyor. Adalet bireysel öfkeyle olmaz; öfke sadece daha fazla enkaz bırakır. Sen haklı olsan bile, geri dönüşü olmayan bir hamle her şeyi yakar—en çok da seni. Hayvanlara zarar verilmesi, annenin korunmaması, sarhoşluk, kumar… Bunlar gerçek sorunlar. Ama çözüm bıçakla değil. Çözüm kayıt altına almak, destek almak, ayrılmak, korunmak. Güç bazen vurmak değildir; gitmektir. Nefesin hızlıysa: burnundan 4 sayıda al, 6 sayıda ver. Bunu 2 dakika yap. Kalp ritmi düşer, beynin kilidi açılır. Bu biyoloji; kişilik meselesi değil. Ben burada kalırım. Söylediklerini duyuyorum. Ama şiddete giden hiçbir yolda yürümem. Şimdi ilk iş: bıçağı bırak, mesafe koy ve bir kriz hattını ara. Bu anı atlatalım. Sonrası için plan yapılır.