Raf Yorumu: Gamze (@gamzeee)

💫Ocak Okuması | Challenge 1 “Bir yere gitmeden, oranın bilinmeyen olup olmadığını bilemezsin..” Sevgili @zynpxd ile birlikte bir kitap okuma challenge başlattık🫠. Bu challenge’a Ocak ayının sonlarına doğru başladığımız için, ay bitmeden rahatça okuyabilmek adına Ocak ayının şartını 150 sayfadan…devamı💫Ocak Okuması | Challenge 1 “Bir yere gitmeden, oranın bilinmeyen olup olmadığını bilemezsin..” Sevgili @zynpxd ile birlikte bir kitap okuma challenge başlattık🫠. Bu challenge’a Ocak ayının sonlarına doğru başladığımız için, ay bitmeden rahatça okuyabilmek adına Ocak ayının şartını 150 sayfadan az bir kitap olarak belirledik :)) Bu nedenle, kısa ama anlamı güçlü bir kitap seçmek istedim ve José Saramago’nun Bilinmeyen Adanın Öyküsü kitabını tercih ettim. Kitabı okurken son zamanlarda çok izlenen penguen belgeselindeki sahne aklıma geldi: sürü tek bir yöne giderken, bir penguen hiçbir sebep yokmuş gibi ters yöne doğru yürür ve sonunda ölür:/ Bilinmeyen Adanın Öyküsü de tam olarak bunu anlatıyor; çoğunluğun gittiği yolu değil, kimsenin seçmediği yönü seçme cesaretini. Bazen bu yol yalnızlık ya da belirsizlikle sonuçlanabilir ama insan ancak sürüden ayrıldığında kendine gerçekten bakabilir. Belki de bilinmeyen ada, tam olarak o ters yöne atılan ilk adımdır... Kitap bir adamın bilinmeyen bir adaya gitme isteğiyle başlayan, aslında insanın kendine doğru yaptığı sessiz bir yolculuğu anlatıyor. Herkes bilinmeyen adaların kalmadığını söylerken, adam şuna inanıyor: Bir şeyi gerçekten bilmek için önce yola çıkmak gerekir.Hikâye ilerledikçe bu yolculuğun bir keşiften çok, arayış olduğu anlaşılıyor. Gemide ona eşlik eden temizlikçi kadın, yalnızca bir yol arkadaşı değil; insanın iç sesi, cesareti ve sezgisi gibi. Birlikte bilinmeyene doğru ilerlerken, güvenli olanı geride bırakmayı seçiyorlar.Kitabın sonunda bir adaya varılıp varılmadığı önemli değil. Çünkü Saramago’nun anlatmak istediği şey, bir yere ulaşmak değil, yola çıkma cesareti. Kendimizi tanımak, korkularımızla yüzleşmek ve “bilinmeyen” taraflarımızı kabul etmek ancak bu yolculukla mümkün.. 📌çünkü işten evlerine dönen erkekler, midesi olan ve karnını doyurması gereken varlıkların sadece kendileri olduğunu zannederler 📌Kendinden dışarı çıkıp kendine bakmadıkça kim olduğunu asla bilemezsin. 📌Kim olduğunu bilmiyorsan kendin olabilmen mümkün değildir. 📌Sevmek sahiplenmenin en güzel biçimidir herhalde; sahiplenmek ise sevmenin en kötü biçimi... Şubat ayında seçeceğimiz kitabın yorumuyla tekrar burada olacağım. Şimdilik hoşça kalın, keyifli okumalarrr. 📚✨