Raf Yorumu: Teoman Ama, Ötükende ki... (@metmelowww)

Karamazov kardeşler, edebiyatın zirvesidir. neredeyse onun kadar iyi diğer eser ise Sefillerdir. Klasik dünya edebiyatının en iyisi olduğunu düşündüğüm bu Dostoyevski eserinden daha iyisi olup olmadığı kuşkuludur Einstein, Freud, Kafka, Tolstoy gibi birçok isimden övgü almış nadide bir romandır. Okuduktan…devamıKaramazov kardeşler, edebiyatın zirvesidir. neredeyse onun kadar iyi diğer eser ise Sefillerdir. Klasik dünya edebiyatının en iyisi olduğunu düşündüğüm bu Dostoyevski eserinden daha iyisi olup olmadığı kuşkuludur Einstein, Freud, Kafka, Tolstoy gibi birçok isimden övgü almış nadide bir romandır. Okuduktan sonra kitaplara olan bakış açısını değiştirir insanın, çıtayı öyle yükseltir ki artık Daha iyi ne okuyabilirim ki? diye düşündürtür. Yazarın, üç yaşında hayatını kaybeden oğlu Alyoşa'nın adını verdiği karakter Aleksey Fyodoroviç Karamazov, her ne kadar hiçbir zaman kitabın başköşesine geçmese de, Dostoyevski için yerinin diğer karakterlerden ayrı olduğu gerçeğini kitap boyunca gözümüze batırıyor hatta önsözde kendisi belirtiyor Aleksey'in değerini bilemeyebilirmişiz, ama biraz daha emek ve dikkat vermeliymişiz. Kendi fikrim şu yönde: Yazar son işi olarak ulaştığı ve inandığı doğru insan modeli Aleksey'i kurmuş ve olması gerektiği biçimde önümüze sunmuş ama realist bir okumayla epey rahatsız edici bir karakter, gerçeği bir çift Rus gözünde görmek ve bundan tamı tamına emin olabilmek... Mahkeme kısmını okurken Aleksey'e lânet okumuşlar beni anlayacaktır. Belki de bu denli insanlık sevgisi, bu kadar insana güven ve optimizmi yanında getiriyordur. Belki de kıskandığım için dayanamayıp bütün bunları yazdım tanrım, 19. yüzyıldan bir roman karakteriyle boy ölçüşmeye çalışıyorum, hem de kimin yarattığı bir karakter, yarabbim! Dostoyevski, kendi kişiliğinin üç cephesini ya da hayatının üç devresini üç Karamazov kardeşte anlatmak istemiştir dolayısıyla roman, yazarın kendi yaşamına ve düşüncelerine en çok gönderme yaptığı eser olarak bilinegelir. Schillerci Dmitri sürgünde sona eren romantik devrini; Ivan, zındıklığa varan bir sosyalistlik uğruna imanını kaybedecek gibi olduğu yılları temsil eder. Alyoşa ise Dostoyevski'nin milletine, dinine dönüşüdür...