Raf Yorumu: Teoman Ama, Ötükende ki... (@metmelowww)

Spoiler içeriyor Okurken kederlerden kederlere sürüklendiğim başyapıt. Kitabı okumayı düşünenler, özellikle Ortadünya hayranı ve mitoloji düşkünleri, benim yaptığım hatayı yapmasın, bir gün bile beklemeden okusun. Kitabın kalınlığı, isimlerin ve terimlerin bolluğu gözünüzü korkutmasın. Evet, sözlüğe ya da arkadaki bilgilere sık sık bakmak…devamıOkurken kederlerden kederlere sürüklendiğim başyapıt. Kitabı okumayı düşünenler, özellikle Ortadünya hayranı ve mitoloji düşkünleri, benim yaptığım hatayı yapmasın, bir gün bile beklemeden okusun. Kitabın kalınlığı, isimlerin ve terimlerin bolluğu gözünüzü korkutmasın. Evet, sözlüğe ya da arkadaki bilgilere sık sık bakmak yorucu olabiliyor ama okurken ufak notlar almak bu yükü ciddi biçimde hafifletiyor. Ben de neredeyse bir yıl boyunca masamda beklettim "detaylı, okuması zor” yorumları ve hacmi beni kendisinden uzak tuttu ama ilk cümleyle birlikte her şey başladı ve gerçekten başka bir boyuta geçtim. Tolkien’in ne kadar büyük bir edebiyatçı olduğunu, hayal gücünün ne denli geniş, derin ve disiplinli olduğunu yeniden hatırladım hatta sandığımdan çok daha büyük olduğunu fark ettim. Yarattığı mitoloji kusursuz. Yaratıcılar, yaratılanlar, büyüler, hepsinin kendine ait dilleri, tarihleri ve coğrafyaları var. Binlerce yılda oluşmuş Yunan, İskandinav ya da Roma mitolojilerinin düzenini birkaç on yıla sığdırmış olması muazzam bir emek, ciddi bir araştırma ve büyük bir dehanın sonucu. Ne anlatıyı ayrıntıyla boğuyor ne de mitolojilerde sıkça rastlanan şekilde havada bırakıyor. Kalevala’daki Kullervo ile Túrin arasındaki benzerlik, Númenor’un Atlantis’i çağrıştırması, Valar’ın Olimpos ve Aesir’le kurduğu bağlar oldukça net Eru Melkor ilişkisi tanrı, şeytan anlatısını, elflerin Valar’ı sevip insanların korkmasını ise günümüzde tanrının sevilen değil, korkulan bir varlık oluşunu düşündürüyor. Silmarillion, diğer kitaplarla tamamlandığında bildiğimiz mitolojilerden ve dinlerden daha dolu, daha mantıklı, daha ahlaklı ve daha şiirsel bir yapı ortaya koyuyor. Bitirdiğimde hâlâ o dünyadan kopamadım; Húrin’in Çocukları’na başlama isteği de buradan geliyor. Kitap boyunca özgürlük ve hüküm meselesi insanın zihnini kurcalıyor. Tanrının hükmünü reddedenlerin bedel ödediği bir dünyada özgürlük gerçekten ne anlama geliyor, yoksa özgürlük dediğimiz şey sadece kimin boyunduruğu altında yaşayacağımızı seçmekten mi ibaret? Şiirsel diliyle okuyanlarda güçlü ve kalıcı hisler uyandıran, anlatılanların gerçekten yaşanmış olmasını isteme duygusu yaratan, çok güzel ve etkileyici bir eser.