Raf Yorumu: zynpxD (@zynpxd)

"Öyle yaralar vardır ki hayatta, cüzzam gibi ağır ağır yiyip bitirirler yalnızlığına çekilmiş ruhu." - @gamzeee ile maratonumuz için seçtiğim Ocak ayı kitabı (kategori: 150 sayfadan az)~ Kitap, bir nakkaşın şahit olduğu gizemli bir olayı kağıda dökme girişimiyle başlıyor. O…devamı"Öyle yaralar vardır ki hayatta, cüzzam gibi ağır ağır yiyip bitirirler yalnızlığına çekilmiş ruhu." - @gamzeee ile maratonumuz için seçtiğim Ocak ayı kitabı (kategori: 150 sayfadan az)~ Kitap, bir nakkaşın şahit olduğu gizemli bir olayı kağıda dökme girişimiyle başlıyor. O andan itibaren karakterin hayatına dair bazı bilgiler edinirken, bir yandan da bu sarsıcı olayın onu nasıl etkilediğine şahit oluyoruz. Yazar, anlattıklarını bir şair misali kaleme almış; ancak bu şiir tadındaki hikaye, bizi bir karmaşanın ve bilinmezliğin içine atıyor. Kitap boyunca doğrusal olmayan bir zamanda ilerliyor, gerçek ve hayal arasında gidip geliyor, hatta bir noktadan sonra gerçeklik algımızı tamamen kaybediyoruz. Anlatılanlar bizi huzursuz etmekle kalmıyor; yazar, zihnimizde yarattığı imgelerle adeta bizleri ürkütüyor. Bazen her şey o kadar anlamsız ve bağlantısız geliyor ki, sürekli olanları sorgulama ve bir cevap bulma arayışıyla okumaya devam ediyoruz. Yazarın dili ve kurgu zekasından dolayı kitabın her zerresinden büyük keyif aldım. Özellikle yazarın kalemini çok sevdim; çevirmenin de (Can Yayınları, Makbule Aras Eivazi) mükemmel bir iş çıkardığını düşünüyorum. Kitap atmosfer olarak bana Dostoevski’yi, özellikle de Öteki romanını anımsattı. Ancak Hidâyet’in dili hem daha şairane hem de kurgusu çok daha zekice kurgulanmış. Okurken her sayfada "Neler oluyor tam olarak?" diye sormadan edemedim. Hatta bir noktada, olayların bir yere bağlanmayacağını düşünüp sadece kitabın tadını çıkarmaya odaklandım. Yine de kitap, beklediğimden çok daha çarpıcı bir sonla bitti. Fakat bu son bile kitabın gizini tam olarak çözmeme ya da taşların yerine oturmasına yetmedi. Aksine, kitabı bitirdiğimde kendimi çok daha fazla soru işaretiyle baş başa kalmış halde buldum. Belki de yazarın istediği de tam olarak budur. Üstüne düşünürken hala o huzursuz, puslu atmosferi hissedebileceğim kadar etkileyici bir kitaptı benim için.