zynpxD (@zynpxd)

"Öyle yaralar vardır ki hayatta, cüzzam gibi ağır ağır yiyip bitirirler yalnızlığına çekilmiş ruhu." - @gamzeee ile maratonumuz için seçtiğim Ocak ayı kitabı (kategori: 150 sayfadan az)~ Kitap, bir nakkaşın şahit olduğu gizemli bir olayı kağıda dökme girişimiyle başlıyor. O…devamı"Öyle yaralar vardır ki hayatta, cüzzam gibi ağır ağır yiyip bitirirler yalnızlığına çekilmiş ruhu." - @gamzeee ile maratonumuz için seçtiğim Ocak ayı kitabı (kategori: 150 sayfadan az)~ Kitap, bir nakkaşın şahit olduğu gizemli bir olayı kağıda dökme girişimiyle başlıyor. O andan itibaren karakterin hayatına dair bazı bilgiler edinirken, bir yandan da bu sarsıcı olayın onu nasıl etkilediğine şahit oluyoruz. Yazar, anlattıklarını bir şair misali kaleme almış; ancak bu şiir tadındaki hikaye, bizi bir karmaşanın ve bilinmezliğin içine atıyor. Kitap boyunca doğrusal olmayan bir zamanda ilerliyor, gerçek ve hayal arasında gidip geliyor, hatta bir noktadan sonra gerçeklik algımızı tamamen kaybediyoruz. Anlatılanlar bizi huzursuz etmekle kalmıyor; yazar, zihnimizde yarattığı imgelerle adeta bizleri ürkütüyor. Bazen her şey o kadar anlamsız ve bağlantısız geliyor ki, sürekli olanları sorgulama ve bir cevap bulma arayışıyla okumaya devam ediyoruz. Yazarın dili ve kurgu zekasından dolayı kitabın her zerresinden büyük keyif aldım. Özellikle yazarın kalemini çok sevdim; çevirmenin de (Can Yayınları, Makbule Aras Eivazi) mükemmel bir iş çıkardığını düşünüyorum. Kitap atmosfer olarak bana Dostoevski’yi, özellikle de Öteki romanını anımsattı. Ancak Hidâyet’in dili hem daha şairane hem de kurgusu çok daha zekice kurgulanmış. Okurken her sayfada "Neler oluyor tam olarak?" diye sormadan edemedim. Hatta bir noktada, olayların bir yere bağlanmayacağını düşünüp sadece kitabın tadını çıkarmaya odaklandım. Yine de kitap, beklediğimden çok daha çarpıcı bir sonla bitti. Fakat bu son bile kitabın gizini tam olarak çözmeme ya da taşların yerine oturmasına yetmedi. Aksine, kitabı bitirdiğimde kendimi çok daha fazla soru işaretiyle baş başa kalmış halde buldum. Belki de yazarın istediği de tam olarak budur. Üstüne düşünürken hala o huzursuz, puslu atmosferi hissedebileceğim kadar etkileyici bir kitaptı benim için.

zynpxd 1 month ago

Mezbaha Beş

Kurt Vonnegut

4 Gönderi

"Dünyalılar evrenin dehşet kaynağı olmuş olmalı! Eğer öbür gezegenler şu an Dünya karşısında tehlikede değillerse bile yakında olurlar." - A&N kitap kulübünün ilk kitabı (kategori: yasaklanmış kitap)~ Savaş karşıtı ve kara mizah içeren absürt bir kitap olarak karşımıza çıkan Mezbaha…devamı"Dünyalılar evrenin dehşet kaynağı olmuş olmalı! Eğer öbür gezegenler şu an Dünya karşısında tehlikede değillerse bile yakında olurlar." - A&N kitap kulübünün ilk kitabı (kategori: yasaklanmış kitap)~ Savaş karşıtı ve kara mizah içeren absürt bir kitap olarak karşımıza çıkan Mezbaha 5, diğer adıyla "Çocukların Haçlı Seferi", İkinci Dünya Savaşı'nda bulunmuş Billy Pilgrim'in hayatını kesitler halinde bize aktarıyor. Yazarın kendisi de İkinci Dünya Savaşı'nda bulunmuş ve kitapta bizlere aktardığı Dresden bombardımanına bizzat şahit olmuştur. Karakterimiz bir gün uzaylılar tarafından kaçırılır ve ardından zamanda yolculuk yapabilmeye başlar. Biz de karakterin geçmişini ve geleceğini, özel hayatını ve savaşta yaşadıklarını, Tralfamadore gezegeni ile dünyadaki deneyimlerini kesitler halinde görüyoruz. Açıkçası benim kitaptan beklentim bambaşka bir şeydi ama yine de beni hayal kırıklığına uğratmadı. Özellikle yazarın hikayeye giriş şeklini çok sevdim. Kitabın başında sonunu bize söylüyor; zaten önemli olan sonu değil, yaşananlar. Ayrıca arada yazarın olaya dahil olup "Bunu ben dedim, ben de oradaydım" gibi müdahalelerde bulunması okuma keyfini artırıyor. Kitabı araştırarak ve anlayarak okumayı tercih ettim, zira kelimelerin arkasında farklı anlamlar ve göndermeler bulunuyor. Yazar bir trajediyi bize aktarırken ve güçlü bir eleştiri yaparken, aynı zamanda olaya mizah katıp zekasını gösteriyor. Kitabın doğrusal bir zamanda ilerlememesi, karakterin bütün hayatının aslında iç içe geçmiş olması ve "geçmişin veya geleceğin var olmadığını, sadece şu anın var olduğunu" ileri süren Tralfamadoreluların görüşü, bir askerin yaşadığı travmanın etkilerini yansıtmak için bence çok iyi bir konsept. Aslında o travmayı yaşayan bir insanın geçmişi ve geleceği yoktur; çünkü o anda sıkışıp kalmıştır. Oluyor işte...

zynpxd 2 months ago

Kefaret

Ian McEwan

1 Gönderi

"Beklemek. Öteki kişi yaklaşırken, birinin hiçbir şey yapmadan zaman doldurması. Beklemek, ağır bir sözcüktü." -BKT kitap kulübümüzün ve senenin ilk kitabı~ Öncelikle, bu uygulamada bu kitap hakkında hiçbir yorum olmaması ve çok az kişinin okumuş olması üzücü... Bence hak ettiği…devamı"Beklemek. Öteki kişi yaklaşırken, birinin hiçbir şey yapmadan zaman doldurması. Beklemek, ağır bir sözcüktü." -BKT kitap kulübümüzün ve senenin ilk kitabı~ Öncelikle, bu uygulamada bu kitap hakkında hiçbir yorum olmaması ve çok az kişinin okumuş olması üzücü... Bence hak ettiği değeri görmeyen bir kitap. Filmi, kitabından daha çok biliniyor. Ben de yıllar önce filmini izleyip çok etkilenmiştim; kitabının olduğunu ise çok sonradan, şans eseri öğrendim ve sonunda okuma muradına eriştim. Bu kıymeti bilinmeyen eserin yapısına bakacak olursak; kitap üç ana bölüm ve bir kapanış bölümünden oluşuyor; her bölüm arasında birkaç yıl var. Hikâye 1935 yılında başlıyor ve 1999'da bitiyor. Bu süreç boyunca savaş öncesi, savaş dönemi ve savaş sonrasında (2. Dünya Savaşı) karakterlerimizin yaşadıklarına şahitlik ediyoruz. Ancak kitabın asıl odak noktası savaş değil, trajediye dönüşen bir aşk hikâyesidir. Yazar bizlere geçmişte verilen bir kararın uzun vadeli etkilerini; zararsız, çocukça görünebilecek bir şeyin nelere mal olabileceğini gösteriyor. Kitabın ilk bölümünde olayları birden fazla bakış açısıyla, farklı karakterlerin gözünden görmeyi çok sevdim. Bence bu şekilde olayların hikâyeye nasıl yön vereceğini ve önemini okuyucu daha iyi kavrayabiliyor ve bir yargıç konumuna geçebiliyor. Ayrıca karakterlerin anılarını görmek de hoşuma gitti; bence bu, karakterleri tek boyutlu olmaktan kurtarıyor ve aynı zamanda aralarındaki ilişkilere hızlı bir bakış atabilmemizi sağlıyor. Ancak yazar, çok fazla betimleme ile olayın akışını bozuyordu bence; bir şeyler olmasını beklerken bazen sıkılmama neden oluyordu. İkinci bölüm en sevdiğim bölüm oldu: Robbie'nin savaş sürecinde neler yaşadığını, psikolojisini çok iyi yansıtıp Cecilia ile olan aşklarına dair daha fazla detayı barındırıyordu. Üçüncü bölümde de savaşın etkilerinin, savaş meydanı dışında en çok belirgin olduğu yer olan hastanelerde neler yaşandığını; hemşirelerin (özellikle Briony'nin) nasıl bir süreçten geçtiklerini görüyoruz. Kitabın sonuna gelecek olursak; ben sonunun, kitabı arşa çıkarabilecekken söndürdüğünü düşünüyorum. Çok etkili bir sonu böyle laf arasında söyler gibi anlatmasını sevmedim. Filmde sonu daha çarpıcıydı bence; belki de o anları görmek daha büyük bir şok etkisi yaratıyordur ama yazar kelimelerle de o etkiyi yaratabilirdi. Yine de filmi izlememiş biri için sonunun büyük bir şok yaratacağına inanıyorum (keşke ben de izlemeden önce okumuş olsaydım). Ayrıca Cecilia ve Robbie'yi daha yakından tanımayı çok isterdim; belki çocukluk anıları veya okul döneminde yaşadıkları bir olay onların aşkını gözümde daha özel kılabilirdi. Yine de benim için ikisinin aşk hikâyesi Romeo ve Juliet'ten daha gerçek, trajik ve ikonik. Genel olarak kitabı çok beğendim; savaş ve aşk temaları dışında içinde çok şey barındıran bir eser. Mutlaka şans verilmeli. Belki bu gönderi yolunu bulur ve bu kitabı okuması gereken okuyuculara ulaştırır.

zynpxd 9 months ago

Büyülü Hazine

Jens Schumacher

2 Gönderi

Kendinizi Bilbo Baggins gibi hissetmek istiyorsanız işte okumanız gereken kitap bu! Kitaptaki ana karakter aslında sizsizsiniz çünkü her seçimi siz yapıp sonunu da siz belirliyorsunuz. Kitapta bir harita ve bir tane de macera tablosu var. Macera tablosunda sırt çantanızdaki eşyalar…devamı

zynpxd 1 year ago

Üç Yıl

Anton Çehov

8 Gönderi

"All I want is to live, dream, hope, to be everywhere at the same time. Life, my dear man, is short and we must live it as best we can." Uzun zaman sonra bir gönderi atmaya karar verdim çünkü Çehov…devamı"All I want is to live, dream, hope, to be everywhere at the same time. Life, my dear man, is short and we must live it as best we can." Uzun zaman sonra bir gönderi atmaya karar verdim çünkü Çehov hakkında konuşmak, duygularımı paylaşmak ve onunla daha tanışmamış olanların benim gibi onunla geç tanışmasını engellemek istiyorum... Ben Anton Çehov'la 6. Koğuş kitabı aracılığıyla tanıştım ve o incecik kitaba sığdırabildiği şeylere hayran kaldım. Sonrasında başka öykülerini okuma ihtiyacı duydum, acaba o öykü ustalık eseri mi yoksa kalemi hep bu kadar güzel mi merak ettim. Ve en son bu öyküsünü okudum, iyi ki de okumuşum... Yine o kadar güzel yazmış ki... öyle güzel yüreğe dokunuyor ki, etkisinden çıkamıyorum. Ya kısacık bir kitaba sığdırabildiği bunca detay ve duyguya inanamıyorum. Okurken içim yandı, karakterlerin acısını hissettim, onlar gibi ben de yolumu bulamadım okurken. Bölümler arası geçişlerine de bayılıyorum, sürekli hikayenin başka bir boyutuna geçip ona odaklanıyor ama bunu öyle güzel yapıyor ki akışı hiç bozmuyor. Bu öyküyü, Çehov, Moskova hayatını anlatmak için kaleme almış, aynı zamanda bir aile hayatı üzerine yoğunlaşmak istemiş (zaten isim düşündüğünde ilk aklına gelen isimler şu şekilde: Scenes from Family Life, From Family Life). Kitabımız da ana karakterimiz Alexei Laptev'in aile bağları, arkadaşlık ilişkileri ve gönül ilişkilerine odaklanıp Moskova'daki yaşamından bazı bölümler içeriyor. Laptev, bana göre çok pasif ve aciz ama duygusal olarak da bir o kadar güçlü bir karakter. Zenginliği onu fakirleştirip yalnızlaştıran biri. Yaşadığı mutsuzluk ve etrafındaki insanların anlayışsızlığı onun içindeki iyiliği soldurmamış ama hayat sevincini elinden almış, amaçsız bir hayata sürüklemiş. Hikaye boyunca Laptev başkaları için uğraşıyor ama kendi yolunu bulmak için asla uğraşmıyor. Bir yandan ona acıdım, bir yandan da çok kızdım çünkü ne istediğine karar verebilecek kadar kendini tanımıyor ve bunun için çaba sarf etmiyor. Bence etrafımızda bizi düşünen birileri yoksa bizim herkesten önce kendimizi düşünmemiz gerek yoksa bir o yana bir bu yana sürüklenip dururuz. Laptev de tam da bu şekilde sürüklenip duruyor... Bir diğer hakkında konuşulmaya değer karakter de Julia Sergeyevna... Size bu kadını anlatmak için 500 days of Summer'daki Summer, The Great Gatsby'deki Daisy desem onları tanıyanınız direkt nefret eder diye düşünüyorum. Ben ona olan nefretimin sebepleri hakkında birkaç şey söylemek istiyorum: Laptev'in tam aksi bir karakter olduğunu düşünüyorum. Bencil, hayat dolu ama bir o kadar da samimiyetsiz. Laptev'e hayat verebilecekken onun içindeki hayatı çürütürken bir de kendi hayatını çürüttü bence. Verdiği kararların bencilliği altında ezildi, kendine yazık etti. Tabii ona acımadım hiç çünkü yaptığın her şeyi tamamen kendin için yapıp herkesi hiçe sayıyorsan sonuçlarını da hak ediyorsundur. Julia ona verilen şansları değerlendiremedi, belki de bunların önemini hiçbir zaman anlayamadı... Kitabın sonunda karakterlerin tavrını ve değişimlerini gösterip ucu açık bir şekilde son vermiş Çehov. Çok buruk bir şekilde bitiyor ama kitabın süreci boyunca o burukluğu hissettiğimiz için aslında realist bir son olmuş. Ben sonuna da, kitaptaki son dokunuşlara da bayıldım ve Laptev'i kalbimin bir köşesine kazıyıp onun hikayesinden kendime çok şey kattım. Umarım siz de okur ve sever, Çehov'un dünyasında benim kadar yoğun duygular yaşayıp onunla başka yolculuklara çıkmak istersiniz. Dipnot: ben kitabın ingilizce çevirisini okudum, dili çok hafif ve güzeldi. İngilizce okumak isteyenler Çehov'un öykülerine bakabilir bence. ------------------------------------------ "If you would agree to be my wife I would give anything. Just anything. There's no price I wouldn't pay, no sacrifice I wouldn't make." "I'm rich, but what has money given me up to now? What has this power brought me? In what way I'm happier than you? My childhood was sheer purgatory and money never saved me from birching. Money didn't help Nina when she fell ill and was dying. If I'm not loved I can't force anyone to love me, even if I were to spend a hundred million." - Alexei Laptev "It's not much of a life without love."

zynpxd 4 years ago

Hobbit

J. R. R. Tolkien

23 Gönderi

"Aradığında çoğu zaman bir şey bulduğun doğrudur ama bu her zaman peşinde olduğun şey değildir." Dağın altındaki Kral Thror'un oğlu Thrain'in oğlu Thorin Meşekalkan (!) ve diğer 12 cücenin tek bir amacı var; o da Erebor'a, yani atalarının krallığına ulaşarak…devamı

zynpxd 4 years ago

Arka Pencere

Alfred Hitchcock

34 Gönderi

"Nothing has caused the human race so much trouble as intelligence." Fotoğrafçı L.B. Jeffries, bir kaza sonucunda bacağını kırmıştır ve bir süre evinde istirahat etmek zorundadır. Bu zorunlu tatili sırasında tek eğlencesi ise arka penceresinden komşularının hayatlarını izlemektir. Her bir…devamı

zynpxd 4 years ago

Sapık

Alfred Hitchcock

64 Gönderi

"We're all in our private traps, clamped in them, and none of us can ever get out." Alfred Hitchcock filmlerini izlemenin zamanı geldi diye düşündüm ve en çok merak ettiğim bu filmi izlemeye karar verdim. Her ne kadar sürekli karşıma…devamı

zynpxd 4 years ago

Komediler Kralı

Martin Scorsese

17 Gönderi

"I look at my whole life and I see the awful, terrible things in my life and turn it into something funny." Hayatını ünlü bir komedyen olup hayallerini gerçekleştirmeye adayan Rupert Pupkin, bir gün dönemin ünlü komedyeni Jerry Langford ile…devamı

zynpxd 4 years ago

Taksi Şoförü

Martin Scorsese

133 Gönderi

"Loneliness has followed me my whole life, everywhere. There's no escape." Travis, Vietnam savaşının etkisinden bir türlü kurtulamayan; arada kalmış, huzursuz ve aykırı bir tip. Yaşadığı zor zamanlardan sonra geceleri uyuyamayan Travis, bu süreçte taksicilik yapmaya karar veriyor. Fakat yaşadığı…devamı