Bazı yazarlarla aranıza mesafe girer. Osamu Dazai benim için bir süre öyleydi. İnsanlığımı Yitirirken’i okurken edebi hayranlıktan çok zihinsel yorgunluk hissetmiştim. Sürekli kendini kusurlu ve mutluluğu hak etmeyen bir anlatıcı… Cesur, evet. Ama aynı zamanda boğucu. Neden bu kadar övüldüğünü…devamı