Raf Yorumu: Erman (@galgenfrist)

Spoiler içeriyor İntihar etmek üzere olan ateist bir profesör ve onun hayatını kurtaran eski suçlu olan dindar ve işçi sınıfına mensup bir siyahi arasında tek mekânda geçen felsefi içerikli bir diyalog filmi. Profesör iflah olmaz bir karamsarlığa sahiptir, hayatındaki yönelimde felsefe önceliklidir.…devamıİntihar etmek üzere olan ateist bir profesör ve onun hayatını kurtaran eski suçlu olan dindar ve işçi sınıfına mensup bir siyahi arasında tek mekânda geçen felsefi içerikli bir diyalog filmi. Profesör iflah olmaz bir karamsarlığa sahiptir, hayatındaki yönelimde felsefe önceliklidir. Dindar siyahi ise umudu, iyimserliği ve imanı temsil etmektedir. Profesör üst mertebeden biri olarak dindar siyahiye New York'un varoş mahallesindeki bu evde nasıl hayatta kalabildiğini sormaktadır. Aslında profesör ona bu durumu çaresizliğe ve kimsesizliğe itilmişliğin verdiği umarsızlığın Tanrı'nın mutlak yokluğu olarak imâ etmektedir. Dindar siyahi cezaevinde bir suçlu olarak, sivil hayatta ise kimsesiz bekâr ve çocuksuz yaşlı fakir bir işçi olarak aslında Tanrı'ya iman aşılayan dinlerin tam anlamıyla köleler arasında çok daha itibar görmesini sembolize eder. Elbette dindar siyahinin film boyunca profesöre yönelik iyimserlik propagandaları gayet baskındır ve onu hayatta tutmaya çalışmaktadır. Ancak ne var ki filmin son 30 dakikasında öyle bir sıçrama yaşanır ki profesörün iflah olmaz karamsarlık içeren naraları bir anda dindar siyahiyi de çaresiz duyguların içinde bırakmaktadır ve işte orada mutlak kötümserlik bütün iyimserliklere ve umutlara çok ağır şekilde baskın gelmektedir. Profesör mutlak yokluğa ve çürümeye doğru gidişimizin devamıyla sosyodinamik gürültünün ortasında intiharı sonsuz bilinçsizliğe karışmak adına bireysel bir kurtuluş olarak görmektedir. Dindar siyahi profesöre hiç mi anneni bir daha görmek istemiyorsun diye sorması üzerine bir daha böylesine bir hüsnü kuruntuya muhatap olmamak adına mümkümse bir daha hiç görmeyeyim ve her şey öldüğüyle kalsın demektedir. Profesör artık varoluşun farkındalığını hissetmek istememektedir, varoluştan tiksinmektedir, hayatı kör bir mücadele olarak görüp mutlak ızdıran içinde olduğunu belirtmektedir. Bu yüzden profesör ebedi bir bilinçsizliğe arzu duymaktadır, kendi varlığından tiksinmektedir, hicap duymaktadır. Kısacası intihar onun için kaçınılmaz bir tercihtir. Bu film varoluşsal sorgulayış açısından âdeta tüylerimi diken diken etmiştir. İyi seyirler dilerim. Puanım 10/10.