Raf Yorumu: ozan engin dinç (@sine.rodov)

Şeytan haklı olabilir mi? Film üst düzey oyunculukların yanısıra, çok derin bir felsefeye sahip. Tanrı, biz oradan oraya savrulurken bizi sadece izlemekten keyif alan bir seyirci olabilir mi? Şeytan, gerçekten son hümanist mi? Gerçekten kötü müdür yoksa bize sadece yolu…devamıŞeytan haklı olabilir mi? Film üst düzey oyunculukların yanısıra, çok derin bir felsefeye sahip. Tanrı, biz oradan oraya savrulurken bizi sadece izlemekten keyif alan bir seyirci olabilir mi? Şeytan, gerçekten son hümanist mi? Gerçekten kötü müdür yoksa bize sadece yolu mu gösterir? İyiliği ve kötülüğü seçen bizim özgür irademiz değil midir? Asıl kötülük, içimizdeki dürtülerin tam zıttı kurallar koyan bir yaratıcıda mı, yoksa o dürtülere teslim olan bizlerde midir? Şeytan’ın cennetten kibrinden ötürü kovulduğunu söyleriz. Tüm evrenin bizim üzerimize kurulduğunu, her şeyin merkezinde olduğumuzu düşünmek de şeytanın en sevdiği günah olan kibir değil midir? Son olarak tanrı, iyi olsa bile yerini terk etmiş bir "derebeyi" olabilir mi? Çünkü milenyum, gerçekten de şeytanın devri gibi... Al Pacino ve Keanu Reeves’in şahane oyunculuğuyla, insan doğasına dair sert bir yüzleşme. Mutlaka izlenmeli. Film hakkında özel bilgiler -Keanu Reeves, Al Pacino’nun bütçeye dahil edilebilmesi için kendi maaşından birkaç milyon dolarlık bir indirim yapılmasını kabul etmiştir. -Charlize Theron, canlandırdığı Mary Ann karakterinin yaşadığı psikolojik çöküşü ve şizofreni belirtilerini doğru yansıtabilmek için üç ay boyunca her gün bir psikoterapistle görüşmüştür. -John Milton’ın ofisindeki meşhur hareketli duvar kabartması aslında Frederick Hart’ın "Ex Nihilo" adlı eserinden esinlenmiştir. Bu benzerlik nedeniyle yapımcılar daha sonra yasal süreçlerle karşı karşıya kalmıştır. Neden izlenmeli? Film, insan ruhunun en karanlık köşelerine, hırslarına ve etik sınırlarına dair devasa bir manifestodur. Al Pacino’nun sinema tarihine geçen o meşhur monologları, modern dünyanın aslında nasıl bir "cehennem" tasviri olduğunu tokat gibi yüze çarpar. Başarının getirdiği körlüğü, ve en önemlisi "kibri" bunun insanı nasıl tükettiğini görmek için izlenmesi gereken bir başyapıt. Yazan: Ozan Engin Dinç Instagram: sine.rodov