Raf Yorumu: alaimisema (@alaimisema)

Spoiler içeriyor bunu geçen haftalarda bitirdim. normalde izlemeyecektim ama kuzenimle öylesine bir şeyler izleyelim diye başladık. kitabı okumadım ama konusu hakkında ve yazarı hakkında bilgim vardı. bu yüzden okumayı reddediyordum. diziyi izlerken de zaten başımda saç kalmadı. bu bir aşk hikayesi değil,…devamıbunu geçen haftalarda bitirdim. normalde izlemeyecektim ama kuzenimle öylesine bir şeyler izleyelim diye başladık. kitabı okumadım ama konusu hakkında ve yazarı hakkında bilgim vardı. bu yüzden okumayı reddediyordum. diziyi izlerken de zaten başımda saç kalmadı. bu bir aşk hikayesi değil, iğrenç bir saplantı hikayesiydi. diziye dair sevdiğim bir şeyse dizinin ambiyansı, detaylar, paraleller gibi şeylerdi. kemal takıntılı, iğrenç bir adamdı ve hissettikleri aşk değildi. güzellenecek ve empati kurulacak hisler, hiç değildi. füsun, nişanlanacağını bile bile kendisinden 12 yaş büyük biriyle birlikte bir ilişkiye başladı. yaşadıkları üzücüydü ama sebebi de bu yasak ve kötü ilişkiydi. yıllar sonrasında da zaten aşık olduğu için değil, hayallerine ulaşmak için kemal'e geri döndü. onu sadece yüzeysel olarak gören, hislerine ve varoluşuna dikkat etmeyen bir adama. olan sibel'e oldu. aldatıldı, zor günlerden geçti. kemal'in füsun'la olan ilişkisini öğrendiğinde "oh, işte beklenen tepki. hiç affetme sibel." dedim. sibel kabullenip de "iyileştireceğim" diyince başımdan aşağı kaynar su dökülmüş gibi oldu. aldatıldığı için değil de tezgahtar bir kızla aldatıldığına sinirlenip üzülmesi biraz kızdırdı. tek sorun bu mu cidden, diye düşündüm. sonra aklıma elit çevrede yetiştiği ve herkes tarafından ne kadar nitelikli olduğu vurgulandığı için böyle olduğu, o zamanki düşünce kalıpları geldi. yine de buna mı takıldın cidden? neyse. sonra zaten o bildiğimiz, aldatılma sonrası kendinde suç ve eksik arama psikolojisini gördük. kendini artık güzel hissetmediğini söyledi. hikayenin sonunda kendi mutlu hikayesini yaşamış görünüyordu. gerçekten bir musibet bin nasihatten iyiymiş. o adamın en başından beri gözü sibel'deydi zaten. füsun'un ölümünde kemal'in parmağı olduğu, ölümünü göz göre göre seyrettiği doğru. yine de tek suçlu, füsun'un kendisi dışında, kemal değil. anne ve babası, özellikle annesi de bunlara göz yumdu. füsun öldükten sonra kemal'in boğazına yapışır diye bekledim??? kemal'in babasının hayatını romantize edişi ve babasının kopyası oluşu beni bitirdi. iğrençsiniz ikiniz de ve bunu romantize etmeniz, buna aşk demeniz, insanların hayatını mahvedişiniz beni çıldırttı. füsun'a, sibel'e biraz bile üzüldüysem kemal'e de babasına da zeerrrrrrre üzülmedim. kapı koluna bile üzüldüm ama özellikle kemal'e zerrrrrre üzülmedim. cidden bu dizi için harcadığım zamanı başka bir şey için değerlendirebilirmişim. çığlık atasım geliyor kemal'i, "aşkını" ve onu güzelleyenleri hatırladıkça.