Raf Yorumu: Miss Rainbow (@missrainbow)

Spoiler içeriyor Yüz hanenin bile olmadığı,ince uzun bir burunda yer alan küçük bir köye yeni bir kadın öğretmen gelir. Çiçeği burnunda genç öğretmen Ooişi,körfezden de görülebilen hemen karşıdaki köyden gelse de ilk günlerinde köy halkı onu aralarına almaz. Çünkü o batılı kıyafetler…devamıYüz hanenin bile olmadığı,ince uzun bir burunda yer alan küçük bir köye yeni bir kadın öğretmen gelir. Çiçeği burnunda genç öğretmen Ooişi,körfezden de görülebilen hemen karşıdaki köyden gelse de ilk günlerinde köy halkı onu aralarına almaz. Çünkü o batılı kıyafetler giyen,bisiklet süren ve en önemlisi de daha önceki kadın öğretmenlerden farklı olarak kız okulu çıkışlı değil,çok daha iyi eğitim almış bir öğretmendir. Ama zamanla köy halkı Ooişi’yi de aralarına alır. Genç öğretmen özellikle -belki de ilk öğrencileri olduğu için- on iki tane birinci sınıf öğrencisiyle çok farklı bir bağ kurar. Yetişkin olana kadar her bir çocuğu takip eder. Derken dünya acımasız bir şekilde değişir. İkinci dünya savaşı çıktığında on iki öğrenci de bu değişimden etkilenir. Ooişi kendi ailesini kurup çocuk sahibi olsa da aklı her biri başka yere dağılan ve kimisini de cepheye göndermek zorunda kaldığı on iki öğrencisinde kalır. Beğenerek okudum. Başlarda içim çocukların tatlılıkları ve Ooişi’nin güzel yüreğiyle ısında da sonrasında üzülmeden edemedim. Savaş korkunç bir şey. Kitabın güzel mesajları vardı,bunlardan spolu alanda bahsederim. Yengeç Konserveleme Gemisi yazarından bahsedilmesi de hoşuma gitti. Kendisi toplumu uyandırmak için yazdığı şeylerden sonra polisin işkenceleri sonucu hayatını kaybetmiş gencecik birisiydi. Spoya giriyorum*** Bu on iki çocuğun -bir süreliğine- Ooişi’nin hem ilk hem de son öğrencileri olması beni çok etkiledi. Ama en çok vuran yer Ooişi’nin bu çocukları sevgiyle büyüttükten sonra cepheye ve ölüme göndermesi gerektiğini fark ettiği an oldu. Kadın kendini hep bu düşüncelerle sorguladı. Ooişi’nin yüreği bir başkaydı. Aradan 18 yıl geçtikten sonra öğretmenliğe dönüp çalışmak için tekrar aynı köye gittiğinde bu sefer de on iki öğrencisinin çocukları ve akrabalarını eğitmeye başladığında iyice hüzünlendim. Kitap Ooişi’nin on iki öğrenciden sağ kalanlarla tekrar bir araya gelmesiyle sonlanıyor. Savaş bitiyor,hayat ise verilen kayıpların ardından devam ediyor.