Raf Yorumu: Buse (@buse

Arka kapak yazısı çok hoşuma gittiği ve kitabı merak ettirdiği için aldığım bir kitaptı. Hayatını, evini, düzenini bırakıp tren istasyonunda yaşamaya başlayan bir bilim insanını konu alıyor. Daha derinine/detayına inilmesini beklediğim ama devamı gelmeyen konular var, biraz havada kalmış hissettirdi.…devamıArka kapak yazısı çok hoşuma gittiği ve kitabı merak ettirdiği için aldığım bir kitaptı. Hayatını, evini, düzenini bırakıp tren istasyonunda yaşamaya başlayan bir bilim insanını konu alıyor. Daha derinine/detayına inilmesini beklediğim ama devamı gelmeyen konular var, biraz havada kalmış hissettirdi. Ya da hikayenin sonunun bu şekilde bitmesini de istemezdim, kafamda bambaşka bir senaryo kurmuştum aslında. En etkileyen kısım hikayenin kendisinden ziyade sonsöz kısmı oldu kitabın. İngiliz edebiyatı alanında uzmanlaşmış birinin hikaye hakkındaki tahlillerini okumak; neyin nereden geldiğini, aslında neyle bağdaştığını, hangi benzetmenin neye atıf olduğunu öğrenmek hoşuma gitti ve benim için beklenmedik bir kısımdı. Sevdiğim alıntılar: ~ Ördekleri beslemek neden bu kadar eğlenceliydi? David'in fırlattığı ekmek için koşturup birbirlerine saldırırlardı. Bazen bir ördeğin yeterince yiyemediğini fark ederdi David; daha hızlı veya daha vahşi ördekler ekmeği onun önünden kapardı. Öyle zamanlarda bütün ekmeği o ördeğe fırlatmaya başlardı. Eğer ördek hâlâ kapamıyorsa birkaç parça ekmeği diğer ördeklerden uzağa, şansının daha fazla olacağı bir yöne doğru fırlatıp ördeği o yöne hareket ettirirdi. Ördeğin hangi tarafına ekmek atarsanız ördeği o tarafa yönlendirebilirdiniz. Bir satranç taşını hareket ettirmek gibiydi bu. Ya da Tanrı'nın yaptığı gibi. Tanrı da bir insana hastalık verip onu bir tarafa veya mutluluk verip başka bir tarafa yönlendirebilirdi. Bir ördeği iyilik olsun diye diğerlerinden ayırıp uzaklaştırabilirdiniz. Ama isterseniz bunu kötülük için de yapabilirdiniz. Ördek hiçbir şey yiyemesin de sırf öyle debelenip dursun diye ekmek parçalarını biraz daha ileriye atarak ördeğe tüm göleti dolaştırabilirdiniz. İsterse Tanrı da bunu yapabilirdi. Ama ördekler dua etmeyi bilmiyordu. Dua edebilseler, ne dilerlerdi acaba? ~ Her an bozulabilecek sessizliğin, gürültüden hiçbir farkı yoktu.