Raf Yorumu: fırlatma_rampası (@zor

📚🎩 " Lev Tolstoy" 📚🎩 Usta yazar bu romanı yazarken saatlerce odasına kapanır, dünyayla bağını neredeyse tamamen keserdi. Öyle ki hizmetçisine, zorunlu bir neden olmadıkça kendisini rahatsız etmemesini tembih etmişti. Hizmetçi de her gün yemeğini kapının önüne bırakır, kapıya bir…devamı📚🎩 " Lev Tolstoy" 📚🎩 Usta yazar bu romanı yazarken saatlerce odasına kapanır, dünyayla bağını neredeyse tamamen keserdi. Öyle ki hizmetçisine, zorunlu bir neden olmadıkça kendisini rahatsız etmemesini tembih etmişti. Hizmetçi de her gün yemeğini kapının önüne bırakır, kapıya bir kez vurur ve sessizce uzaklaşırdı. Bu düzen günlerce böyle devam etti. Fakat birkaç gün sonra hizmetçi kapının önündeki yemeğin hiç dokunulmadan durduğunu fark etti. İçine bir huzursuzluk çöktü. Kapıya vurdu; ancak içeriden en ufak bir ses gelmedi. Telaşa kapılan hizmetçi hemen komşulara ve Tolstoy’un yakın arkadaşlarına haber verdi. Kısa süre içinde eve gelenler kapıyı açtıklarında, karşılaştıkları manzara karşısında büyük bir şaşkınlık yaşadılar. Büyük yazar yerde, cenin pozisyonunda yatıyor ve hıçkıra hıçkıra ağlıyordu. Neden böyle ağladığını kimse anlayamıyordu. Endişeyle Tolstoy’a yaklaşıp sebebini sordular. Ünlü yazar gözyaşları arasında yalnızca şu sözleri söyleyebildi: “Anna Karenina öldü.” While writing this novel, the master writer would lock himself in his room for hours, almost completely cutting himself off from the world. He had even instructed his servant not to disturb him unless there was an urgent reason. Every day, the servant would leave his meal at the door, knock once, and quietly walk away. This routine continued for days. But after a few days, the servant noticed that the food left by the door had not been touched. A sense of unease filled her. She knocked on the door, but there was not the slightest sound from inside. Alarmed, she immediately informed the neighbors and Tolstoy’s close friends. Those who arrived at the house soon opened the door, only to be met with a shocking sight. The great writer was lying on the floor in a fetal position, sobbing uncontrollably. No one could understand why he was crying like this. Worried, they approached Tolstoy and asked him the reason. Through his tears, the famous writer could only utter these words: “Anna Karenina is dead.”