Raf Yorumu: Sonsuznisan (@sonsuznisan)

Spoiler içeriyor ⚓❤️‍🔥📚 Martin Eden hakkında yazılanlara bakınca büyük bir aşk hikayesi okuyacağımı düşündüm. Ama okuduğum şey tam olarak bir aşk romanı değildi. En azından ben öyle hissetmedim. Bu yüzden kitabın genelinden çok Martin'in karakteri ve onun hikayesi üzerine birkaç düşünce paylaşmak…devamı⚓❤️‍🔥📚 Martin Eden hakkında yazılanlara bakınca büyük bir aşk hikayesi okuyacağımı düşündüm. Ama okuduğum şey tam olarak bir aşk romanı değildi. En azından ben öyle hissetmedim. Bu yüzden kitabın genelinden çok Martin'in karakteri ve onun hikayesi üzerine birkaç düşünce paylaşmak istiyorum. Roman boyunca Martin’in, Ruth için katlandığı şeyler elbette var. Kendini geliştirmek için çabalıyor, okuyor, yazıyor, dünyasını değiştirmeye çalışıyor. Bunları okurken etkilenmemek gerçekten zor. Ama yine de bütün hikayeyi taşıyan büyük bir aşk duygusu hissettiğimi söyleyemem. Bu yüzden romanın genelde “Ruth için verilen büyük mücadele” gibi anlatılması bana biraz abartılı geldi. Martin’in çabası çoğu zaman Ruth’tan çok kendini dönüştürme isteğiyle ilgiliydi. Bir de Ruth’a yönelen nefret dikkatimi çekti. Romanın bir yerinde Martin kendisi için “Ben hep aynı Martin’dim, ünlü olmadan önce de sonra da değişmedim” gibi bir düşünce dile getiriyor. Ama aynı şeyi Ruth için de söylemek mümkün aslında. O da başından beri belli değerleri olan biri. Güvenli bir hayatı, belli bir toplumsal konumu önemseyen bir karakter. Yani roman boyunca çok keskin bir değişim geçirdiğini düşünmedim. Bu yüzden Martin’in onu değerlendirirken biraz haksızlık yaptığını düşündüğüm anlar oldu. Martin karakterinde dikkatimi çeken başka bir şey de şu çelişkiydi: Kendini sık sık realist olarak tanımlıyor. Hayata oldukça gerçekçi baktığını söylüyor. Ruth’u da ondan bir vaat beklemeden sevdiğini ifade ediyor. Ama davranışlarına bakınca bazen beklentilerinin oldukça romantik olduğunu hissettim. Sanki roman ilerledikçe Martin, hayatın gerçeklerini kabul eden biri olmaktan çok, karşılıksız ve saf aşkı bekleyen biri haline geliyor. Bu yüzden bana göre gerçekten büyük bir aşk romanı olsaydı Martin belki de sonuna kadar aynı duygunun peşinden giderdi. Aşkının tek taraflı olması bile bunu değiştirmezdi. Örneğin Muhteşem Gatsby, bana bu anlamda daha çok aşk hikayesi hissi vermişti. Gatsby’nin duygusu baştan sona aynı yoğunluktaydı. Martin’de ise bu duygunun zamanla başka şeylerin arasında kaybolduğunu düşündüm. Romanın genel akışı ise oldukça akıcıydı ama uzun felsefi tartışmaların olduğu bölüm beni biraz yordu. Belki felsefeye ilgisi olan biri için bu kısımlar ilgi çekici gelebilir. Sonuç olarak benim için büyük bir aşk hikayesinden çok, bir karakterin yükselişini, hayal kırıklıklarını ve sonunda yaşadığı boşluğu anlatan bir romandı. Ve ne olursa olsun, oldukça hüzünlü bir sonla bitti. ⚓❤️‍🔥📚