Raf Yorumu: Madam De Rènal (@rennal)

Spoiler içeriyor "...insanların gözünden uzaklaşmak ve sonsuza dek kaybolup gitmek istiyorum.." *Yemyeşil umutların, hor görülen ufukların, kaybedilen zamanların, bitmeyen zulüm çarklarının, ama asla sönmeyen bir inancın hikâyesi... Kitabı okuduğum süre zarfında "insan olmanın" verdiği dayanılmaz acılarla cebelleştim bir süre.. "İnsan olmak" kanıma…devamı"...insanların gözünden uzaklaşmak ve sonsuza dek kaybolup gitmek istiyorum.." *Yemyeşil umutların, hor görülen ufukların, kaybedilen zamanların, bitmeyen zulüm çarklarının, ama asla sönmeyen bir inancın hikâyesi... Kitabı okuduğum süre zarfında "insan olmanın" verdiği dayanılmaz acılarla cebelleştim bir süre.. "İnsan olmak" kanıma dokundu! Sonra da "insan olmanın" çaresi yok diye düşündüm. Evet, Allah kahretsin ki "insan olmanın" bir çaresi yoktu.. İnsanlar hiçbir zaman var olmamalıydı, var olmuşlarsa da ebediyen cehennemin dibinde kalmalıydılar.. Neden biliyor musun insanoğlu? Çünkü sen, bir ağaca toprağından, köklerinden ayrılıp bir kuş olup uçmayı düşündürdün! Sen, bir ağaca sırf ateşlerde yanmamak için ; kapı, pencere ve masa ayağı olmayı hayal ettirdin! Ve yine sen insanoğlu sen, insanlar üzerinde çirkin- güzel ayrımı yaptığın gibi sırf kambur, yaşlı, bir işe yaramaz diye zavallı köknarın ağlamasına bile izin vermeden hunharca katlettin.. Bir ağacın düşüncesinden de duygusundan da merhametinden de yoksunsun sen insanoğlu..! Köklerinden ayırıp canını aldığın o ağaç, istemeyerek de olsa senin darağacın olup canını aldı. Sen birilerinin canını almaya utanmadın ama o ağaç, darağacı olmaktan, dallarında senin kanının olmasından utanarak sonunda kendi kendini çürütüp ateşlerde cayır cayır yanmak için bir odun parçası olmaya karar verdi... Görüyor musun, bir ağacın utanma duygusundan bile mahrumsun sen! Duyuyor musun insanoğlu? Sözde "insanlığının" selası okunuyor! Başımız sağ olsun! "Eeey ağaçlar!" "Eeey gürgenler, çamlar, köknarlar ve meşeler! Duyuun beni ey dağlar taşlar! Duy beni dağ sümbülü! Duy beni eey ormanın kuytusunda gezinen yalnız böcek! Duyun beni eey gökyüzünü derinleştiren kuşlar! Duyun ve bundan böyle bir darağacı olarak bilmeyin beni! Eğer Beş parmak Dağları'nın ardındaki düzlükte kuru bir dalım kalmışsa, artık ben bir gürgen dalıyım!"