Gasper Noe'nun toplumsal sorunlara ayak bastığı 2001 yapımı orjinal ismi "İrreversible" olan Fransız filmi. Film, gerilim ve dramı çok güzel işlemesinin yanı sıra konusu itibariyle realistliğin dibine vurmuştur. Farklı çekim tekniği uygulamaya çalışan Noe, kamera kullanımını sallantılı bir şekilde ilerletmiş,…devamıGasper Noe'nun toplumsal sorunlara ayak bastığı 2001 yapımı orjinal ismi "İrreversible" olan Fransız filmi.
Film, gerilim ve dramı çok güzel işlemesinin yanı sıra konusu itibariyle realistliğin dibine vurmuştur. Farklı çekim tekniği uygulamaya çalışan Noe, kamera kullanımını sallantılı bir şekilde ilerletmiş, izleyicide baş döndürücü etkisiyle birlikte gizem ve gerilimin oluşturduğu inanılmaz çoşkuyu vurgulamaya çalışmıştır.
Filmi genel olarak yorumlarsam, "sinema" kalıbında oluşan filmlerinin hepsinin bir başlangıç, gelişme ve bitiş noktası bulunur ve başlangıç kısmı filmin ilk dakikalarından gelişme noktasına kadar sürerken filmin son dakikaları ise bitiştir. Bu şekilde ilerlemesinin temel sebebi izleyicinin izlediği şeyi anlamlandırabilmesi ve bununla birlikte zevk alması amaçlanır. Ancak Noe filminde bunu amaçlamamıştır. Film "bitiş" olarak nitelendirebileceğimiz kısımdan başlar ve "başlangıç" kısmında biter. Buradaki amaç filmin "gerçekçiliğinin" izleyiciye yansıtılmasıdır. Yani başınızdan geçen kötü bir olay sonucu "zaman" kavramı sizin için yok olur ve her şey bittiğinde olay hakkında tek hatırladığınız "bitiş" kısmıdır. Noe filminde bunu çok iyi göstermeye çalışmış ve asıl olayın asıl başlangıcın, sonda gerçekleştirdiğimiz eylemler doğrultusunda zihnimizde tasvirleneceği "gerçekliğini" yansıtmaya çalışmıştır. Bu gerçekçilik ise izleyicilerde şiddetli empati özelliğini tetiklemekle kalmayıp senaryoyu kişileştirme ve hatta izleyicinin konuyla bütünleşmesini sağlamıştır.
Birisi fevri ve sinirli diğeri sakin ve mantıklı davranan iki arkadaşın(aynı kadına aşık olmuş birbirine davranış olarak zıt olan bireylerin) "Rectum" adlı gay bar tarzı bir mekandan yaralı bir şekilde çıktıklarını görüyoruz. (bu arada Rektum tıp dilinde "barsağın makada bitişik düz parçası" olarak nitelendirir. Yani "göt deliği") bu iki arkadaşın olaylar esnasındaki tutumu izleyicide "intikam" adı altındaki hırsını nasıl muhafaza ettiğini açığa çıkarmaktadır. Ağır bir konuda herhangi bir şeyinize zarar gelmesi sonucu bireyler mantıklı ve sakin davranamaz. Beyin bu "şey" dediğimiz insan veya nesneyle kurduğu bağ ve sevginin bir daha kuramayacak oluşunun acısını çeker. Yani temel olarak bu "şey" e karşı salgıladığımız hormonların (oksitosin, adrenalin ve hatta testesteronla östrojenin) sonu olduğudur. Bu da kin, nefret ve intikam arasında ince bir çizgi doğurur. Bu çizgiyi Noe, Vincent Cassel'in(Marcus) rolüne yüklemiştir. Albert Dupontel'in(Pierre) karakterinin olaylara "tutumu" ise yaptığın tüm eylemler bittikten sonra "pişmanlık" altında arzulanır.
Gelişme kısmında karşılaştığımız Monica Bellucci'nin(Alex) karakterinin tecavüze uğraması ise gerçekçiliğin en açık versiyonudur. Dünyada haberimizin olmadığı yüzlerce birey tecavüze uğramakta ve ölmektedir. Bunu sinemaya dökmek "iğrençlik" değil farkındalık ve özgünlüktür. Bizzat o kısımda kamera tekniği kullanılmadan sadece odak yapılmıştır. Noe tecavüzü iliğinize kadar yaşamanızı, empati kurmanızı ve insanların yaşamlarına dolaylı olarak tecavüze ettiğinizde onlara verdiğiniz zararı göstermek istemiştir. Yani bu kısımdan sadece yüzeysel olarak tecavüz edilme konusunu da çıkarmayın. Bireylere karşı tutumlarınız ve sergilediğiniz tavırlarınızın onlarda oluşturduğu acının farkına varın. Dil, din, cinsel eğilim, ırk ve ten rengine göre ayırdığınız insanlara karşı takındığınız tavırlarınızla onların dolaylı yoldan yaşamına tecavüz etmekte olduğunuzu unutmayın.
Filmde çarpıcı olan diğer bir nokta ise kadına tecavüz eden bireyin homoseksüel bir birey olduğudur. "gerçek kötülük" nedir? Yapmak için yapmaktır. Ne bir zevk almak nede bir çıkarının olmasıdır. Kötülük yaptığının farkına dahi varmadan kötülük yapmaktır. Noe bunun farkına varılmasını sağlıyor.
İnsan ilişkilerini de üç başrol üzerinden yansıtmaya çalışan Noe diyaloglara gösterdiği özenle bunu başarmıştır. Kalite kokan 2001 yapımı bu filmi büyük bir soğukkanlılıkla izleyip üzerine düşününüz.