Nubesh
Bir ara çok popülerdi her yerde Leon - Mathilda posterleri, kupaları, ayraçları gibi gibi hediyelikler vardı hatta müziğini bile o kadar çok duydum ki filmin sonunda dinleyince bi dakika bu müzik bu filmin müziği miydi diye bir sorguladım kendimi. O dönemlerde izleyeceğim diye not almıştım ama yıllar sonra anca izleyebildim. Niye bu kadar beklettim bilmiyorum belki o zamanlar izleseydim daha çok beğenebilirdim. Kötü bir film değil ama beklentim mi çok yüksekti acaba, umduğumu mu bulamadım bilmiyorum. Daha farklı bir şey bekliyordum gerçi 94 yılında çekilen bir filme göre çok kalitelidir belki de, ama ben bir tık abartıldığını düşünen taraftayım. Verilen bazı detaylar güzeldi hoştu ama rahatsız edici bir tarafı da vardı yani. Tamam adamın saf, çocuksu bir yönü varken; kızın da olduğundan çok büyük davranması, yetişkin bir kadın rolüne bürünmesi onları tamamlıyor olabilir ama açıkçası ben bu tamamlanmayı sevemedim. Ya da yaşadıkları yer, kültürel özellikleri falan onları da dikkate alınca böyle bir ilişkinin olması muhtemeldir belki, sonuçta kızın tüm ailesini öldüren bir narkotik ajanı var ve sığınabileceği tek kişi de Leon. Leon o kapıyı açtıktan sonra biraz da mecburi bir şekilde, mecburi diyorum çünkü Mathilda'nın gidecek bir yeri yoktu ve onu da yüzüstü bırakmak istemiyordu, Mathilda'ya destek oldu ve sonrasında karşılıklı bir şekilde birbirlerine bir şeyler öğrettiler bu, aralarında sıkı bir bağ oluşturdu falan burada tamamız. Hatta Mathilda tarafından da bakınca ailesinden bir sevgi görememiş bir kız çocuğu olarak Leon'a ilgi duymasını da normal karşılıyorum amaa... ... Şimdi küçükken hepimizin sevdiği, aşık olduğu bir abi olmuştur şu an hatırlamıyorum ama benim de vardı galiba bu çok normal bir şey. Mathilda için de normal, muhtemelen Mathilda biraz büyüdüğünde aslında aşk zannettiği şeyin bir hayranlık olduğunu fark edecekti. Benim dikkatimi çeken kısım bunu bu kadar romantize etmeleri ya. Normalde olsa aa konusu güzelmiş, olaylara bir de bu açıdan bakılabilecek güzel bir film der izleyip geçerdim ben ama bu kadar beğenilmesi, her yerde Leonların Mathildaların olması acaba ne anlatılmış dedirtti. Öncelikle Mathilda karakteri çok uç bir karakter. 12 yaşında ama çok değişik bir kafa yapısında. Yalanlar söyler, yetişkin gibi davranır, sigara içer... Belki de yaşadıkları onu bu yaşam tarzına itmiştir bilemeyiz. Ben izlerken Mathilda'nın sahneleri içimi daralttı yaa ve fark ettim ki büyümüş de küçülmüş gibi konuşan çocukları dinlemek beni sadece daraltmıyor beni boğuyor. Çevremde bir tane böyle çocuk var, var ya dayanılacak gibi değil. Neyse normalde Natalie Portman'ı çok severim ama galiba onu bu filmle tanımış olsaydım bu kadar sevmeyecektim. Tabii karakter bazında diyorum çünkü ilk rolü olmasına rağmen buradaki oyunculuğu çok güzeldi. Zaten filmdeki diğer oyunculuklar da çok güzeldi hatta düşününce film de güzel ama ben bu kadar abartılmasını tuhaf buluyorum. Leon karakteri de sürekli süt içen ve saksısındaki çiçekle arkadaş olan, onu sürekli yanında taşıyıp güneş görebileceği yerlere taşıyan bir temizlikçi. Aslında cümleyi bu şekilde okuyunca çok masum bir karaktermiş gibi hissettiriyor ama temizlikten kasıt tetikçi olunca işler değişiyor. Açıkçası ben karakterin tetikçi olmasında yatan nedeni birazcık zayıf buldum. Sevdiği kızla kaçacakken kızın babası kızı öldürüyor ve o da intikam için kızın babasını öldürüyor sonra da Tony'nin yanında tetikçi olarak çalışıyor. Yani bilmiyorum belki de sadece bu, para karşılığı birilerini öldürmeye yetecek bir nedendir ama ben daha farklı bir neden aramıştım. Bitkisi de benim ilgimi çeken bir kısım oldu özellikle hangi bitki olduğuna bakmıştım. Aglaonema bitkisiymiş ve diğer adı da Çin Herdemyeşili. Leon sürekli direkt güneş ışığının olduğu yere koyuyordu ya aslında dolaylı güneş severmiş ve buna rağmen çiçek hiç solmadı, güneş yanığı falan olmadı ya ben evdeki bitkilerin yerini değiştirdiğim an ezilip büzülüyorlar hemen soluyorlar sinirlerim bozuluyor. Evet, filmi izlerken bunu da düşündüm maalesef. Neysee. Son olarak da narkotik ajanı Stansfield çok manyak bir adamdı ya ben onun ajan olduğunu bile çok sonradan anladım. Klasik müzik eşliğinde cinayet işlemesi, koklayarak yalan söylendiğini anlaması falan psikopattı yani ama izlemesi zevkli bir karakterdi. Oyuncu da çok eğlenerek canlandırmış karakteri belli. Genel olarak konusuna bayılmadım ama izletiyordu kendini, anlamlı detayları vardı ve oyunculukları güzeldi. Sanırım daha fazla bir şey diyemeyeceğim ama çok da beğenmedim yani.
Sevginin Gücü
