Raf Yorumu: homofaber (@homofaber)

* 96 sayfalık kısa bir metin ama okurken şok üstüne şok, gerilim, varoluşun , ürpermenin bir an bile eksik kalmadığı ve ince detaylarla içinden bir an bile çıkamadığım eser... ** Yaşadığımız, uğraştığımız, çalıştığımız kendimiz zannettiğimiz hayatın ipleri kimin elinde? Sürücü…devamı* 96 sayfalık kısa bir metin ama okurken şok üstüne şok, gerilim, varoluşun , ürpermenin bir an bile eksik kalmadığı ve ince detaylarla içinden bir an bile çıkamadığım eser... ** Yaşadığımız, uğraştığımız, çalıştığımız kendimiz zannettiğimiz hayatın ipleri kimin elinde? Sürücü koltuğunda biz mi varız yoksa ne yöne gideceğimizi belirleyen ve sadece gaza mı basan biziz? Yaşadığımız dünyanın nesne mi yoksa öznesi miyiz? *** Ana karakter ve kahramanımız Lise'nin davranışlarını kitap boyunca anlamlandırmak ve bir oturtmaya çalışıyoruz ama nafile... Kitap gayet basit ve sıradan bir olayla başlıyor. Lise tatile çıkmaya karar verir ve hayatı değişir. **** Tatile çıktığı yerde kendine uygun bir flört, hayat arkadaşı arar. Tipine uygun diye sınıflandırdığı bu kişi için oldukça seçici davranır. Bu arayışta oldukça seçici davranmasının büyük bir nedeni vardır. Çünkü aradığı kişi bir sevgili değil ölümüne yardımcı olabilecek bir katil!! ***** Hedefini baştan belli etse de Lise'nin ne yapacağını kestirmek oldukça zor. Bundan kaynaklı bir dedektif titizliğiyle olayları takip ederek anlamdırmak üzere yola çıkıyoruz. Lise meydana getirdiği güçlü kadın karakteriyle hayatın ipleri kendi elinde tuttuğu savıyla büyük bir güçle direksiyona sarılıyor. ****** Özellikle Lise'nin hayatın her alanında otoritesini kurabileceği inancı bize modern dünya ve liberal sistemin eleştirilerine götürüyor. "Bırakınız yapsınlar" ve tüketim söylevinin bize empoze edilen dünyada her birimiz yaşamlarımızın yüzde kaçına hükmedebiliyoruz. Moda, sanat, teknoloji vb yaratıkların ardında otoritemizi başkasına teslim etme dürtüsü var. ******* Kitap üzerine söylenebilecek bir şey varsa o da oldukça farklı ve ilgi çekici olduğudur. İçinde taşıdığı melankoli üst safhalarda. Ama aynı zamanda heyacan her kelimesinde bir an olsun dinmiyor. Okunması ve üzerine oldukça düşünülmesi gereken bir metin... Mutlaka okuyun...