Raf Yorumu: Lavinya (@laviniyam)

Önceden yaptığım yorumları düzenleyip tekrar yayınlamaya karar verdim. Bu yüzden daha önce yorumladığım bir filmi tekrar yorumladığımı fark ederseniz şaşırmayın 😂 Çok güzel psikolojik-dram türünde olan bu film, şu an ki virüs zamanında izlenebilecek bir senaryoya sahip. Korona virüsün en…devamıÖnceden yaptığım yorumları düzenleyip tekrar yayınlamaya karar verdim. Bu yüzden daha önce yorumladığım bir filmi tekrar yorumladığımı fark ederseniz şaşırmayın 😂 Çok güzel psikolojik-dram türünde olan bu film, şu an ki virüs zamanında izlenebilecek bir senaryoya sahip. Korona virüsün en çok arttığı zamanda izlediğim bu film, beni fazlasıyla etkilemişti. Çünkü filmde varolan virüsün yol açtığı sorun Duyu kaybıydı. Ve filmde her duyu kaybında olan geçişler o kadar muhteşemdi ki anlatamam. En çok korktuğum şeylerden biri hiç şüphesiz duyu ve his kaybı olabilir. Çünkü hissetmek çoğu insan gibi benim için de çok önemli bir etmen. Bir olaya yada bir kişiye hissettiğin şey bu nefret yada aşk olabilir fark etmez ama o hissedilen duygu hayata olan bağı şüphesiz güçlendiriyor. Ve bu bağ bir gün koparsa, diğerlerini bilemiyorum ama ben uçurumdan yuvarlanmış gibi hissederdim. Filmi kesinlikle tavsiye ediyorum. Izleyin. Alt kısımda yazan yazılar baş rol kızın ağzından yazılmış şekilde kurgulanmıştır. Spoiler icerdigini düşünmüyorum ama yinede okumak istemezseniz atlayabilirsiniz. Not: Yazma yeteneğimi geliştirmek için böyle yazılar yazmaya karar verdim. O yüzden hatalarımı mazur görün. Zamanla ilerleyeceğim. 😊😊 ******** Gözlerimi kapatıp görmek istemediğim olayların olduğu hayal ediyorum. Ama unututuğum bir şey vardı. Bir daha bu gözler açıklamayacaktı. Açılsa da etraf siyaha boyanacaktı. Yada dilim artık tat alamayacaktı. Burnum koku alamayacak, yediğim şeylerden zevk alamayacaktım. Anlatınca çılgınca geliyor, farkındayım. Ama her şeyin gerçek olabileceği bu dünyada minik bir siyah nokta fazlada dikkat çekmiyordu. Taki o minik nokta yayılarak bütün tuvali siyaha boyayana kadar. Aklımda dönüp duran bir çok senaryo ve soru vardı. Ve bu sorulardan bazıları hiç şüphesiz benimle aynı sorunu paylaşan kişilerinde aklında yer edinmiş sorulardı. Bizi nasıl bir hayat bekliyordu? Derin derin nefes alırken kokusunu artık alamadığım bir yemek nasıl bir zevk verecekti? Gözlerimle göremediğim, muhteşem bir görüntü nasıl bir his verirdi? Hisler hakkında düşünürken tüm hislerimin bir zindana kapatılacağını hayal etmemiştim. Zindanın anahtarı kimin elindeydi bilmiyordum. Ve bildiğim tek şey bir sonun ancak bu kadar zor olacağıydı...