Raf Yorumu: 🍋 (@nursuz)

Spoiler içeriyor Kitabı okumadan önce Frankenstein'ı yeşil bir canavar sanardım. Fakat Frankenstein canavarın değil, canavarın yaratıcısının adı. Ayrıca canavarın adı romanda geçmiyor tıpkı dış görünüşünün detaylı anlatımının geçmediği gibi. ▪︎Dr. Victor Frankenstein daha önce yapılmamış bir buluş, icat yaparak insanları aydınlatmak, isminin…devamıKitabı okumadan önce Frankenstein'ı yeşil bir canavar sanardım. Fakat Frankenstein canavarın değil, canavarın yaratıcısının adı. Ayrıca canavarın adı romanda geçmiyor tıpkı dış görünüşünün detaylı anlatımının geçmediği gibi. ▪︎Dr. Victor Frankenstein daha önce yapılmamış bir buluş, icat yaparak insanları aydınlatmak, isminin saygıyla anılmasını isteyen hırslı biridir. Başarıya ulaşmak düşüncesi bir yerden sonra ahlaki değerlerini, insanlığını köreltmeye başlar. " 'Bunca şey gerçekleştirildi şimdiye kadar,' diye haykırdı Frankenstein'ın ruhu; 'bense fazlasını, çok daha fazlasını başaracağım.' " ▪︎Bu düşünceler ile başladığı çalışmalarında doğa yasalarını, insani değerleri çiğneyen Frankenstein, ölüyü diriltmek gibi tanrısal bir güce sahip olduğunu bilir ve bu onun Tanrı kompleksinin iyice açığa çıkmasına neden olur. "Yaşam ve ölüm bana her şeyden önce, aşmam gereken hayali bir sınır gibi görünüyordu. Sonra da karanlık dünyamıza ışık seli yağdıracaktım. Yepyeni bir tür beni yaratıcısı ve kaynağı olarak belleyecek ve saygı gösterecekti. Birçok mutlu ve mükemmel yaratık varlıklarını bana borçlu olacaktı" ▪︎Canavar canlandığında ise Frankenstein canavarın çirkinliği ve korkunçluğu karşısında korkup kaçar. Kendi aklının eserini görüyordur oysa. Kendi aklından kaçamayacağı gibi canavardan da kaçamaz ve kovalamaca başlar. Yeni bir doğum beraberinde ölümler getirir. İnsanlığı aydınlatacağım düşüncesiyle yarattığı canlı kendi hayatını karartır. ▪︎Bu süreçte canavar yaratıcısına kızgındır çünkü onu hem hayata getirmiş hem de ilgilenmemiştir. Üstüne onu hor görüp kovmaya kalkmıştır. Canavar yaratıcısının ve kendisinin hayatını kıyaslayınca içi kin ve kıskançlıkla dolmuştur. Muhtaç olduğu yardımı alamayınca çareyi ona acı çektirmekte ve ne hissetiğini anlamasını sağlamakta bulmuştur. Fakat ona ve öldürdüklerine acıdığını söyler. " Ah, Frankenstein, herkese karşı insaflı olup da yalnızca adaletini, hatta merhamet ve şefkatini en çok hak eden bana karşı acımasız olma " "Kahrolası, kahrolası yaratıcı! Ne diye yaşıyordum ki ben?" ▪︎Bu durum bizi şu soruya yöneltir: Romanda korkulması gereken yaşamayı kendi seçmemiş olan, kötülük yapmış, çirkin görünüşlü yaratık mıdır? Yoksa doyumsuzluk, Tanrı kompleksi gibi duygularla doğa yasalarını çiğneyerek bu yaratığı yaratan akıl mıdır? ▪︎Bu roman insanlığın aklının ne kadar tehlikeli olabileceğini, yaratıcı ve yaratılanın arasındaki ilişkiyi, varlığı, "kötü" kavramının tam olarak ne olduğu gibi konuları sorgulatmıştır bana. İnsanlığın doyumsuz zihni doğa üstü yaratıklardan daha korkutucudur aslında. (Frankenstein'da karakterlerin korktuğu yaratık insan eliyle oluşturulmuş, laboratuvarda yaratılmış bir canlıdır. Bu açıdan bakarsak yapay zeka ile alakalı insanlığı uyaran belki de ilk kitap olduğunu söyleyebiliriz.)