Raf Yorumu: Quod Erat Demonstrandum (@quodelle.lee)

Filmi izlemiş herkes gibi ben de bu güzel fikre kıyasla hikayeyi yavan bulduğumu söylemeden edemeyeceğim. Şöyle diyebiliriz aslında çerezlik kıvamda felsefik mesajlar içeren, yorucu olmayan hatta bazı noktaları ile ağzınızın kenarlarına bir ip bağlanmış gibi yukarı çekilmesine vesile olma ihtimali…devamıFilmi izlemiş herkes gibi ben de bu güzel fikre kıyasla hikayeyi yavan bulduğumu söylemeden edemeyeceğim. Şöyle diyebiliriz aslında çerezlik kıvamda felsefik mesajlar içeren, yorucu olmayan hatta bazı noktaları ile ağzınızın kenarlarına bir ip bağlanmış gibi yukarı çekilmesine vesile olma ihtimali olan bir film. Bu açıdan bakıldığında elbet üzerinde konuşulacak pek bir şey yok gibi fakat ben insan ilişkileri bakımından doğrucu dünyayı çok sevdim. Keşke zihinsel evrimin beynin yalan lobunu çalıştırmadığı bir dönemde yaşıyor olsaydım, her şey dümdüz ve insanlar deveden pire, pireden deve yapmıyorlar. Eh yalanı icat eden kişi olmayacağıma söz veremiyorum zira pek yalan söyleyen yada soyut cevaplar uyduran biriyim. Aslında böyle bir durumda sanat ne kadar gelişirdi bilemiyorum çünkü zaten doğrular ve gerçek arzular ortada olduğundan insanlar bazı şeyleri sanat yoluyla yani belli oyunlarla gizleyerek anlatmaya lüzum duymayacak veya birilerini etkilemek için yine oyunlar oynamak yerine direkt söyleyebileceklerdi. Tanrı kavramı da ortaya atılmayacağindan tapınmak için de sanat yapılmayacaktı. Eh vahşi doğada yalansızlığın karşılığı yok değil ve kuşlar çiftleşmek için şarkı söylemeye devam ediyor fakat bence çiftleşme isteği mevzusu insanın iletişim yetilerine ulaştığında filmdekinden farklı olmayacaktır dolayısıyla da atalarımız gibi şarkı söylemeyeceğiz. Geçen TRT2'de ismini hatırlayamadığım bir akademisyen ressamın röportajına denk gelmiştim ve sanatın amacının belli sanat eserine zevk duyan bir grup insanı bağlamak olduğunu söylemişti ki bence bu sanatın evrimleşmiş amacı. Sanatçının değil fakat halkla paylaşılmış sanat eserinin amacı bu doğrultuda. İnsanları birbirini bulmak istediğinde sanatsızlık büyük problem olacaktır fakat yalan söylemek başlı başına ileri hayal gücü işaretidir(eh hepimizin başına zaman zaman gelmiş bir şeylerin farkına varınca ufuk açılmış ve öğrenilmiş hayal gücü yeteneğini de reddetmiyorum elbet, kahramanımızda da olduğu gibi). İnsanların hayal gücü zayıf olacağından sanat yapmak da akıllarına gelmeyecektir sanıyorum, yerineyse daha teknik hayal gücünü kullanarak bunun gibi bir sosyal ağlar kurup birbirlerini bulmak daha kolay olacaktır. Eh öyle ya doğa zaten en baştan beri yalnızca Occam'ın usturası ile traş oluyor. Keşkemi geri almalıyım sanırım:/