Geçenlerde bir mektup paylaşmıştım. Thomas'ın Amelia'ya yazdığı mektup kızımıza ulaştı ve o mektubu dinledi. Maalsef ki Amelia'nın gözleri görmüyor ve dolayısıyla mektubu yardımcısı okuyor. Kendisi ise dinliyor. Saray çalışanı olan, bir aile kurmak için yeterli geçimi olmayan Thomas, soylu ailenin…devamıGeçenlerde bir mektup paylaşmıştım. Thomas'ın Amelia'ya yazdığı mektup kızımıza ulaştı ve o mektubu dinledi. Maalsef ki Amelia'nın gözleri görmüyor ve dolayısıyla mektubu yardımcısı okuyor. Kendisi ise dinliyor.
Saray çalışanı olan, bir aile kurmak için yeterli geçimi olmayan Thomas, soylu ailenin tek kızına kendini layık görmüyor ve Amelia'ya ayrılık mektubu yazıyor. Ona layık bir hayat sunamamak onu kahrediyor.
Amelia ise o mektuba cevap olarak alta bırakacağım mektubu yazdırıyor.
(18. Yy. Uygun bir yazı olmadı ama çok hoşuma gittiği için paylaşıyorum. )
Çok büyük değilim. Hayata dair elimde bir belge yok. Ne gerçeklerle yüzleştim, nede gerçekliğin kelime anlamını biliyorum. Sadece öğrettiler bana, 'gerçeklik' diye başladı büyüklerim ve bende dinledim sonuna kadar.
"Gerçeklik somut degildir yavrum. Elinle tutamazsın, parmak uçlarında hissedemezsin. Sadece kalp anlar gerçeği. Sadece o hisseder"
Ama ne yazık ki benliğim gerçekleri görmemek için yummuştu gözlerini. Bunu asla ama asla unutmayacaktım. Benim gözlerim parmak uçlarımken, ben gerçekliği onlar ile aramaya devam edecektim. Kim ne derse desin, benim gözlerim parmak uçlarımdı. Çünkü bir kez daha kalbimle inandığım bir gerçek, beni yarı yolda bıraktı...
Senin her zman gerçek olduğunu düşünürdüm çünkü kalbim senin yanındayken o kadar hızlı atıyordu ki senin gerçek olmadığına kimse beni inandıramazdı. Ve inanmadım da
Takii mektubunu dinleyene kadar.
Bu kadar mı basit mi senin için, bu kadar mı değerimliydim sende?
Ben her gece gözlerimi kapattığımda senin neler giydiğini yada nasıl bir işte çalıştığını
Düşünmüyorum, aksine yüzünde peydah olan o gülümsemeyi hayal ediyorum.
Bir kere olsun gözlerimin seni görmesini düşlüyorum...
Ellerim ellerinin içindeyken birlikte yıldızları izleyelim istiyorum...
Nefesinle nefesim karışşın istiyorum...
Ama isteklerim ne yazık ki yine yarım kaldı. Benim isteğim keselerce altın değildi ki,
Benim tek isteğim, üzüldügümde yada mutlu olduğumda yanında olacak biri...
Ağladığımda omzunu uzatacak, görmeyen gözlerimin yerine bana yardımcı olacak biri...
Ama isteklerim yine yarım.
Ama üzülme "sen gözlerinin derinlerine yıldız tozu serpilmiş bir adamsın." Gülümsediğini bir daha hissedemeyecek olmak beni ürkütse de bu da geçer elbet.
Benimde hayallerim
" pembe tohumlar serpilmiş siyah gökyüzü" olsun.
Elbet o pembe tohumlar büyüyecek ve hayallerimde ki gökyüzünü pembeye boyayacak. Işte o an seni unutacağım sevgilim...
Sevgilerle; Geçmişten biri