Raf Yorumu: Tuana (@misralarinsesi)

Geçenlerde bir kitap okudum ama burda kitabı bulamadım. Simdi kitaptan birkac alıntı bırakmak istiyorum buraya. Ve size bir sorum var en sevdiginiz alıntı hangisiydi numaralandırıp yazarsaniz sevinirim. *Gece geçmek bilmiyor. Içimi acıtan bir hüznün burgacında boğuluyorum. Koyu bir yalnızlık düğümleniyor…devamıGeçenlerde bir kitap okudum ama burda kitabı bulamadım. Simdi kitaptan birkac alıntı bırakmak istiyorum buraya. Ve size bir sorum var en sevdiginiz alıntı hangisiydi numaralandırıp yazarsaniz sevinirim. *Gece geçmek bilmiyor. Içimi acıtan bir hüznün burgacında boğuluyorum. Koyu bir yalnızlık düğümleniyor boğazımda. *Alışamadığım, soluğumu daraltan bir hayat. *Caddelerde koşup sokaklarda kaybolurken, geride kalanların arasinda bırakırdık bir parçamızı. *Unutulmuş yanlışları çoğaltan bir soru mu bu kent? *Sen acı bir çığlıktın ve yıllar önce çekilmiş bir fotoğraf gibi belleğimde kaldın. Nereye gittiysem o kahverengi fotoğrafı da peşim sıra taşıdım. *Dışarıda hava kararıyor. Yağmur başlar biraz sonra. Biraz sonra sana bağlandığımı yazarım. Insanlarıyla mekanlarıyla eski bir zaman parçasını aradığımı. *Ve ben günler sonra yanlışlarımıza da sarılacağımı bilmiyordum. Sana sarılıp tutunmak isteyeceğimi bilmediğim gibi. *Gözlerinde solgun bir resimle dolaşan o adam ben miyim? Ağlamaklı sesiyle hikayenin sonunu anlatan o kadın sen misin? *Yollar boyunca söylenen ayrılık şarkılarıydı günler. Her akşam başka bir sokakta duyulurdu kederli şarkıların. Senin yazamadığın yazıları başkası yazardı. Incinmiş hayatını taşırdı dizelere sakallı bir şair. Parçalanırdı hayatın, dünya bir kez daha parçalanır, kararırdı. *Yüreğinde mavi bakışlı o kızın o karşı koyulamaz imgesi, şaraba, aşka ve intihara vururdun kendini. *Oysa senin için yeni hayat reçeteleri hazırlıyorlar. Nerede ve nasıl yaşayacağını, hangi mevsimde olman gerektiğini anlatacaklar. Her akşam bir başka tabutta kapatacaksın gözlerini. Karşı hayat senin kapanmış gözlerinde sürecek, yaşanılmadan tüketilmiş gençliklerde. *Senin kasvetli yalnızlığın bir intihardı. Yaşarken bir ölümü, yalnızlık duygusuyla bir ölümü sürdürdün. Bu ölümü başkaları için de yaşadın. Şimdi sokağa çık ve akıp giden hayatın o eşsiz ezgisini dinle. *Sana evet demek suç işlediğim yere geri dönmek gibi bir şey... (☆) ~Hüzünle Bazı Günler/ Özcan Karabulut