Raf Yorumu: Lavinya (@laviniyam)

Merhabalarr efenim 🤗🙋‍♀️ 6 ay önce, ilk gönderim olan bu filmi yeniden yorumlamaya karar verdim. Önceki yorumum hiç hoşuma gitmediği için yeniden yazıyorum. . . . Bazı filmler vardır, sadece izlenmek için izlenmez. Hissetmek gerekir. Görmek, duymak ve hissetmemiz gerekir.…devamıMerhabalarr efenim 🤗🙋‍♀️ 6 ay önce, ilk gönderim olan bu filmi yeniden yorumlamaya karar verdim. Önceki yorumum hiç hoşuma gitmediği için yeniden yazıyorum. . . . Bazı filmler vardır, sadece izlenmek için izlenmez. Hissetmek gerekir. Görmek, duymak ve hissetmemiz gerekir. Kalbimizin en saf ve duru tarafıyla incelemeliyiz filmin asıl amacını. Yoksa diğer türlü izlendiğinde "bu ne biçim bir film, çocuğa şiddet var, böyle film mi olur" dersiniz. Bu yüzden bu filmi kalbinin en duru tarafıyla izlemeyecek kişilere tavsiye etmiyorum. Bu filmi öyle bir izleyin ki, anlamlar çıkarın. O saf acıyı hissedin. İçinizin burukluğunu, gözlerinize dolan sıcak yaşları hissedin. Çünkü hissettiğiniz her an yeni bir duyguya daha yelken açacaksınız. " Dünyada imkansız diye bir şey yoktur" cümlesini en ii anlatan film bu olsa gerek. Çünkü pes ettiğimiz an tüm çabalar yok olur. Düştüğümüz zaman kendimizin kalkmanız gerektiğini bilmemiz. Yararlandığımız zaman yaraları kendimiz sarabilmeliyiz. Ağladığımız zaman göz yaşlarımızı kendimiz silebiliriz. Biz bu hayatı kimseye muhtaç kalmadan yaşayabiliriz. Eğer bir gün gittiğimiz yolun sonu gelirse kendimiz yeni bir yol çizebiliriz. "Imkansız diye bir şey yoktur. Ben ona tek imkansız kelimesini öğretmedim." Onun alfabesi "a,b,c,d,e..." diye başlamıyor. "S,i,y,a,h..." diye başlıyor. "Ben ona sözcüklerden bir kanat takacağım. Ona uçmayı öğreteceğim. " Ahh be güzel film. Bana ne yaptın böyle? Yaklaşık 4 yıl önce izlediğim bir filmdi ve bu yorumu yazabilmek için bu gün yeniden izledim ve buraya geldim. 4 yıl önce ne hissettiysem şu an an da aynı duygular içerisindeyim. Film öyle ki ekrandan gözlerinizi ayıramıyorsunuz. Sanki o an 3. Bir kişi olarak o ortamdaymışım gibi hissettim izlerken. Sanki elimi uzatsam küçük kızın avuç içlerine tutunabilecekmişim gibi hissettim. Her korktuğunda ona sarılmak istedim. Onun görmeyen gözleri, duymayan kulakları olmak istedim... Kimse nasıl doğacağını seçemez. Ne ismimizi biz seçebiliriz nede görünüşünüzü. Fakat karakterimiz bizim elimizdedir. Bu yüzden karşınızda ki kim olursa olsun dış görünüşüne yada olduğu duruma göre değil de içininin duruluguna bakın. Gözlerinde ki samimiyete bakın. Her insan özeldir. Her kişi özeldir. Herkes parlamaya hazır bir mücevherdir. O mücevheri parlatmak bizim elimizde. Onu parlatıp iyi insan olabiliriz yada bir köşede eskimesine izin verip karanlıkta boğulabiliriz. Karanlık bir odayı aydınlatmak bizim elimizde. O ışığı bulmak bizim elimizde. Biz istedikten sonra hiç bir imkansız görünen sorun çözümsüz kalmaz. Yol biterse yeni yol çizin, kelimeler biterse susun gözleriniz konuşsun. Parmaklarınız hissetsin gerçeği. Uzun lafın kısası, bu film film niyetine izlenmemeli. Hissederek izleyecek olanlara ii seyirler diliyor ve güzel anlamlar çıkarmalarını ümit ediyorum. Ii seyirlerr🤗🌺 Okuyan herkese çok teşekkür ediyorum 🌺 Sağlık ve huzur ile kalın efenim 🕊